γέρε χρόνε φύγε τώρα..

Τι σου έμεινε από τις γιορτές?
ό,τι άφησε η προηγούμενη χρονιά ανεκπλήρωτο!


*η φράση του προηγούμενου έτους της θείας "είναι το 10 το καλό" η οποία αντικαταστάθηκε, αφού συμφωνήσαμε και οι δύο πως τελικά ήταν το "10το κακό", με την εξίσου ελπιδοφόρα φράση "το 2011 είναι η αρχή μιας νέας δεκαετίας και 1+1.
*ο κρεμασμένος απο την βεράντα Άγιος Βασίλης της γειτόνισσας, ο οποίος ήταν αποκεφαλισμένος αλλά εξακολουθούσε να κρέμεται από τη σκάλα που τελικά δεν κατάφερε να ανέβει τόσο καιρό. Και ένα στολισμένο δεντράκι πάνω σε ένα γραφείο με μπάλες απο αλουμινόχαρτο δεμένες με κλωστή -όμορφη η ιδέα της μαμάς που το έφτιαξε! καθώς και το δεντράκι μου που πρώτη χρονιά στόλισα.
*μου έμειναν οι βόλτες στην Άθηνα και τα εξαντλητικά ψώνια για εκείνον, που μάταια προσπαθούσε να καταλάβει τι ήθελα!
*ο αγώνας μπάσκετ που φανατικά παρακολούθησα και που θαύμασα.
Α! μου έμεινε και το αίσθημα να φροντίζεις κάποιον.. να νοιάζεσαι γι αυτόν και να κυλούν οι μέρες μες στην αγκαλιά του.
Εύχομαι να έχουμε όλοι μας μια καλή χρονιά με υγεία κυρίως και να είμαστε γεμάτοι απο αγάπη και χαμόγελα :)

17 ημέρες για τα Χριστούγεννα..

Θυμάμαι τη μέρα που άρχισα να μετράω αντίστροφα τον ερχομό των φετινών Χριστουγέννων!
Ήδη απο τον Οκτώβρη εγώ φανταζόμουν τι θα κάνω όταν πλησιάσουν.. έλεγα μάλιστα "όταν πλησιάσουν οι 20 μέρες θα λέω Να τα! ήρθαν! τα μυρίζω" αλλά ακόμη δεν μπορώ να στο πω.
Τόσες προσπάθειες έχω κάνει. Δεν θα στο αρνηθώ.
Στολίσου κόσμε!
Σας αφήνω και μέχρι τότε..
Βάλτε το ωραίο σας χαμόγελο και βγείτε έξω να τρομάξουμε τη μουντή διάθεση που υπάρχει γύρω μας! Καθήστε στην Ερμού, στην Τσιμισκή ή σε κάποια πλατεία και απολαύστε το ο,τι..

Πρώτη θα ακολουθήσω εγώ "υπόσχομαι"
καλό σας απόγευμα!

Ελύτης είναι αυτός...

Και καθώς διάβαζα ένα βιβλίο, έπεσε το μάτι μου σε αυτούς τους στίχους-αφιέρωμα..
Την άνοιξη αν δεν τη βρείς, τη φτιάχνεις..
και ή πας να παίξεις τρικυμία ή πνίγεσαι!
έλεγε εκείνος.
Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα να βρείς το προσωρινό σου σωσίβιο στη μέση του ωκεανού, που θα σε φορτώσει με δύναμη να προσπαθήσεις απ'την αρχή να φτιάξεις την δική σου άνοιξη!
λέει και η ταπεινή Λουνίτα.
Καληνύχτα!!!

ουφ πρωί πρωί..

Μα εγώ με έναν άγριο περίφανο χορό,
σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω..
σιγά μην κλάψω - σιγά μη φοβηθώ!
Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,                                     
θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω..
σιγά μην κλάψω - σιγά μη φοβηθώ!