Δεν θα είσαι η όμορφη σκέψη στο νου μου.. θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού μου!!!

This is the end....you know
the plans we had,went all wrong
we ain't nothing but fight and shout and tears

we got to a point....i can't stand
i've had it to the limit i can't be your man
i ain't more than a minute away from walking

we can't cry the pain away

we can't find a need to stay
i slowly realized...there's nothing in our side



out of my life....out of my mind

out of the tears we can't deny
we need to swallow all our pride
and leave this mess behind



out of my head...out of my bed

out of the dreams we had,they're bad
tell them it's me who made you sad
tell them THE FAIRYTALE GONE BAD !!!!

another night and.....I BLEED
they all make mistakes and so did we
but we did something....we can never turn back right


we can't cry the pain away

we can't find a need to stay
there's no more rabbits in my hat to make things right


out of my life...out of my mind

the fairytale gone BAD ....!!!!

υγ1με κάποιες αλλαγές.. ακριβώς αυτό!

υγ2: γιατί μερικές φορές ακόμα κ τα παραμύθια του μυαλού μας... gone bad! Τουλάχιστον ας πούμε ότι άξιζε η διαδρομή τους. Είμαι ακόμη -όσο κι αν δεν φαίνεται και όσο κι αν γεμίζει το μυαλό μου ενίοτε με πολύ αέρα- (σσσ...) ρεαλίστρια στο να πιστεύω και να μπορώ να σου παραδεχτώ (χωρίς φόβο!) πως καμία φορά δεν έχεις το τέλος που επιθυμείς, καθώς δεν έχουν όλα τα παραμύθια ένα "happy end" ή απλώς σε μερικά άλλα, μετά τους τίτλους εμφανίζονται τα backstage και τα αποκαλύπτουν όλα. Ίσως και γιατί από μικρές μας έχουν μάθει να περιμένουμε ένα χαρούμενο φινάλε όπου όλοι υποκλίνονται, ανταλάσσουν φιλιά και υποθέτεις εσύ (κι εγώ) ότι η συνέχεια είναι κάπως έτσι. Γιατί το τέλος σταματά εκεί ακριβώς που ανάβουν ξαφνικά τα φώτα. Και δυσκολευόμαστε ακόμα περισσότερο να ανοίξουμε τα μάτια αν αυτό έρχεται λίγο νωρίτερα από ότι το φανταζόμασταν. Εκείνο το λεπτό που έχεις γύρει με τη σιγουριά πώς έχεις πολύ ακόμη.Που μπορεί να τα είχες "προγραμματίσει" όλα. Ακόμα και τότε γίνονται απρόοπτα. Όλα τα παραμύθια άλλωστε έχουν τον "δράκο" τους. Άλλος με φωτιές και άλλος με μικρούς καπνούς. Στο δικό μου απλώς δεν φαινόταν...

υγ3: γνωστά παραμύθια σου δείχνουν την αλήθεια αν τα διαβάσεις λίγα χρόνια... μετά:
"we sometimes work with ungrateful people" (Cinderella)
"sometimes we need a little help to slay our dragons" (Sleeping beauty)
"sometimes our handsome prince turns into a beast.. but usually a little love will help turn back into the one...we love" (Beauty and beast)


smilesυγ4: Χμμμ.. και πώς τελειώνει ένα παραμύθι αν ακόμα δεν έχεις σκοτώσει τον "δράκο" του;
με την ευχή να τον βρείς.. έστω κι αν πρέπει να διαβάσεις ξανά απ'την αρχή το παραμύθι! πιο προσεκτικά αυτή τη φορά :)

Να κόψω και κορδέλα;

Ουφ!! το ιστολόγιο αυτό βλέπει το φως της μπλογκ-όσφαιρας!
Να φανταστείς ούτε πώς θα το ονομάσω δεν είχα σκεφτεί. Δεν ενημέρωσα κανέναν (από όσους είχα κατα καιρούς ζαλίσει για τη δημιουργία του) Τόσο καιρό το άφηνα. Για μια μέρα που θααα.. είχα χρόνο. Όμως ίσως τελικά η στιγμή και ο χρόνος πήραν πάνω τους το "βάρος" :)
ΕΤΣΙ ΞΑΦΝΙΚΑ σήμερα. Σαν να υπήρχε πάντα. Αφού στο μυαλό μου πάντα "έπαιζαν" σκηνές που θα δεις εδώ μέσα..
tumblr_mgikwuKOMy1s33ylco1_1280_large_zps0572549f
Το "καθήκον" μου θα είναι να γράφω, για να ξέρω ότι κάπου υπάρχουν αυτά που σκέφτομαι κ όχι αραδιασμένα σε κουτιά κ σε φακέλους. 
Επομένως ίσως προλάβω να πω πολλά και ίσως μπορέσεις να διαβάσεις περισσότερα. Εκείνο (ως ζωντανός ανεξάρτητος και αυτόνομος οργανισμός) θα είναι εδώ για να ακούει και θα είμαι εδώ για να του τα λέω.

υγ1: ας κλείσω με ένα γεμάτο -Καλημέρααα!!!- στην "Glamour-iada" (ξέρει αυτή) ,η οποία θα το δεί σε λίγες ώρες που θα ξυπνήσει!!! :)

υγ2: Καλώς σας Βρήκα και Καλά να Περάσουμε!