LoUnO✩tSaRkA

...για όλα όσα μου έχεις χαρίσει!

2012-01-04T04:07:00.002+02:00

--Δεν το μοιράστηκε, ούτε εκείνη τη στιγμή ούτε μετά. Απλώς έκλαιγε βουβά μέχρι να περάσει. Πήγε σπίτι τρέχοντας και όταν έφτασε μόνο τότε έκλαψε. Μπήκε με μια κίνηση κάτω απ'τις κουβέρτες, να κρύψει το θυμό που είχε ανακατευτεί με λίγο πόνο και στεναχωρημένα "γιατί"!--

Εσύ ίσως να βλέπεις μόνο το δώρο έτοιμο και λαμπερό, στολισμένο με περίτεχνες κορδέλες και φιογκάκια. Που αν μη τι άλλο είναι καλά συσκευασμένο με μπόλικη αγάπη και έρωτα. Αν άνοιγες το περιτύλιγμα όμως, ίσως να καταλάβαινες πόσο δύσκολο είναι να χωρέσει σε αυτό το κουτί. Θέλει μαεστρία, υπομονή και ακούραστη θέληση. Να τραβάς από εδώ, να πάει να σχιστεί από εκεί. Να το βάζεις ίσια και να γέρνει από τη μια. Ζόρι. Πολύ πιθανό να παρατηρήσεις τα "σακουλιάσματα" που τοποθετώντας λίγα στρας και ένα σωρό καραμέλες, δεν φαίνονται με τη πρώτη. "Ευτυχώς" σκέφτομαι, "που το δώρο από μόνο του είναι υπέροχο". Που μόνο ένας μοναδικός παραλήπτης το γνωρίζει. Για όλους τους άλλους είναι απλώς εύκολο να χωρέσει παντού..

Και όταν πια το στριμώξεις, δεν θα σου αντισταθεί. Σαν να μη θέλει να δείξει το άγχος σου μέχρι να το φτιάξεις όσο πιο όμορφο γίνεται. Άμεσως καταλαβαίνεις ότι είναι για καλό. Μη τα σκαλίζεις. Τότε ανοίγεις άλλη μια αγκαλιά και με ένα χαμόγελο συνεχίζεις να το στολίζεις χωρίς σταματημό...

Άγια νύχτα.. σε προσμένω!

2011-12-31T15:51:00.001+02:00

το δεντράκι που στόλισα και φέτος!

Είχα πει ότι αυτά τα Χριστούγεννα θα ήταν διαφορετικά. Όμως αν και ίδια με πολλά άλλα, είχαν ξανά ξεχωριστές στιγμές χαράς. Όταν συναντιέσαι με ανθρώπους που αγαπάς πραγματικά, γεμίζει η ψυχή σου... ηρεμεί! Συχνά σχεδιάζουμε να κάνουμε αυτό και το άλλο και το παρ'άλλο, όμως τελικά όλα πρέπει να τα αφήνουμε στη τυχαία απόφαση που πήρα εχθές και αυτή που ίσως να πρέπει να πάρω αύριο και μεθαύριο.

Για μένα τα Χριστούγεννα είναι γιορτή με τις πιο όμορφες αναμνήσεις που ποτέ δεν θα ξεχάσω και πάντα θα τις αναζητώ όταν χρειάζεται.

Μερικές φορές μάλιστα εύχομαι να ήμουν μικρή. Να περίμενα τη barbie κομμωτήριο ή αυτή που πηγαίνει συνέχεια σούπερ μάρκετ. Να βγαίνω στη βεράντα και να κοιτάω ψηλά για να δω αν προσγειώθηκε στη καμινάδα ο Άγιος Βασίλης. Να τρώμε γεμιστό κοτόπουλο γρήγορα μήπως και κόψουμε νωρίτερα τη βασιλόπιτα και συμβούν και όλα τα υπόλοιπα πιο γρήγορα. Τα μπισκότα να στέκονται μπροστά στο τζάκι με γάλα και καρότα. Να έχω αυτή τη λαχτάρα να ξυπνήσω και να δω αν μου έφερε το παιχνίδι που του είχα ζητήσει κάτω απ'το δέντρο ή στο προσκέφαλο μου και να δω τα μπισκότα μισοφαγωμένα, μιας και ο Άγιος δεν προλαβαίνει να τα φάει ολόκληρα. Όπως μου έλεγε η μαμά μου. Να τους βλέπω όλους πιο αγνά... πιο χαρούμενους!

Εύχομαι να σας βρει η νέα χρονιά με υγεία και αγάπη :)

call me...

2011-11-29T21:27:00.000+02:00

Τα τελευταία χρόνια που ζω μακριά από τους αγαπημένους μου ανθρώπους έχω διαπιστώσει πολλές φορές πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της φωνής. Πόσο μάλλον όταν αυτή έρχεται από ένα άψυχο κουτί... που ίσως παίρνει μια βαθιά ανάσα ζωής έτσι. Ένας ήχος που όλα τα ηρεμεί, όταν έχεις την ανάγκη κάπου οικεία να πεις αυτό που κάποιοι άλλοι δεν θα καταλάβαιναν. Να γεμίσει ακόμα, τις πιο βαρετές σου μοναξιές με την αίσθηση μιας δεύτερης κούπας καφέ δίπλα σου...

Πέρσι τη χρειάστηκα περισσότερο από ποτέ...

πάνω που ένιωθα πως θα "βουλιάξω", άκουγα την πιο λατρεμένη φωνή. Εκείνη που οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ήταν εκεί, που ανέβαζε τους χτύπους της καρδιάς μου και υπέμενε όσα γίνονταν...

Ακόμα την ακούω. Ακόμα ανεβάζει τους χτύπους και δείχνω υπομονή και επιμονή σε αυτή την αγκαλιά που.... ακόμα είναι μακριά! γιατί αξίζει....

"κ όλο λέω πως θα αντέξω....

2011-11-04T13:28:00.000+02:00

....ντύνομαι και βγαίνω έξω"

Σήμερα μια πολλή άσχημη μέρα, μετά από τόοοοσο καιρό... ηρεμίας. Όλο λέω ότι έχω φτάσει στα όρια της αντοχής μου, αλλά μάλλον αυτή θέλει διαρκώς να με εκπλήσσει! Και δεν θα κάτσω να σου κλαφτώ 'αγαπητέ περαστικέ'... γιατί σε λίγο σκοπεύω να παίξω στη παράσταση: "δεν τρέχει τίποτα"

χωρίς λόγια*

2011-11-03T00:45:00.001+02:00

*μόνο αφιερωμένο (ξανά...)

....και όπως θέλω θα ντυθώ!

2011-10-25T01:16:00.002+02:00

Ξέρεις κάτι;

Θέλω να υποδεχτώ τον χειμώνα. Μέσα σε μια σκόνη μιζέριας και ανασφάλειας, θέλω να ορκιστώ πως τίποτα δεν θα μου χαλάσει τη διάθεση... μα φοβάμαι μήπως μέχρι το πω, πέσουν οι μάσκες.

Να φορέσω τα καλά μου και ας μην πάω κάπου επίσημα, αρκεί που θα είναι κάποιος εκεί, που του έχω εμπιστευτεί τη χαρά και την αισιοδοξία μου. Αυτή που έχει μείνει. Να με περιμένει και να ακουμπήσει το χέρι, να στηρίξει όλα τα άσχημα, τα όμορφα να μπορώ να τα αφήσω στη τύχη....
Διαβάζω εδώ και εκεί και δεν μπορεί ....κάπου λέω, θα βρίσκεται μια έντιμη υπόσχεση. Μένω μόνο στις σελίδες εκείνες που σε συμβουλεύουν "πώς να υποδεχτείς ομαλά τον δύσκολο χειμώνα" (και όχι απο πλευράς "μέτρων")

Να πάρεις αυτό και το άλλο, να μάθεις την τέχνη του αναγκαίου πια "do it yourself" και να ετοιμάζεις που και που μια κούπα ζεστό καπουτσίνο που θα πίνεις με δύο ή με τρεις καλές σκέψεις, αν όχι με την παρέα των αγαπημένων σου. Να φορέσεις το μεγάλο σου χαμόγελο και αν χρειαστεί να το κολλήσεις γερά μέχρι να νιώσεις δυνατός. Να έχεις κρυμμένες και άλλες λίγες εναλλακτικές στο συρτάρι του γραφείου σου για κάθε ενδεχόμενο... Πόσα ακόμα tips να στριμώξω στην -κάθε μέρα της ατζέντας;

Μερικές φορές η "επιφάνεια" αρκεί να σε στολίσει. Ήθελα να ρωτήσω διακριτικά. Ίσως αν έκλεινες το μάτι σε ότι μπορεί έστω και πρόσκαιρα να σου φτιάχνει το κέφι, να βοηθούσε. Κάπως έτσι και με άλλες χιλιάδες σκέψεις για πράγματα που έχω και θέλω να κάνω....

Θα Σε Καλωσορίσω Χειμώνα!

love me if you... dare!

2011-10-11T15:39:00.000+02:00

Όταν μικρή μου μιλούσαν για το πως διαμορφώνεται στον χρόνο μια σχέση και πόσο δυνατή φτάνει να γίνεται... ίσως και να μην τους έπαιρνα όσο σοβαρά ήθελαν. Δεν έχω φτάσει πουθενά αλλά είναι σαν να παίρνω μικρές δόσεις απ' το "ταξίδι". Οχι μόνο γιατί τώρα το ζω, αλλά γιατί κάτι με "ξύπνησε" ή με ηρέμησε.. και είπε: "απόλαυσε το!" Βρίσκω πια τον εγωισμό, όχι κακό αλλά "μικρό" στα τόσα μεγάλα που μπορεί να σου προσφέρει το συναίσθημα.... να αγαπιέσαι!

"το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. [.....] Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις" Πάολο Κοέλο

"όταν αγαπάς ,κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου.
Κι ομως πρέπει να ρισκάρεις, γιατι η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. 'Οποιος δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε ,δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορει ν'αποφεύγει τον πόνο και την λύπη ,αλλα δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζεί και δεν αγαπά. Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του" Λεό Μπουσκάλια

Καλό μου βραβείο!

2011-10-07T20:37:00.000+02:00

Πριν καιρό είχα πάρει δύο βραβεία από την Μικρή μεγάλη όμως πέρα από το πολύ όμορφο ιστολόγιό της δεν την είχα ευχαριστήσει εδώ. Φυσικά ανταποδίδω για το ρόζ της σύννεφο!

Εχθές "βραβεύτηκα" ξανά (με τιμές και κόκκινα χαλιά) από το ιστολόγιο myStickland! Νιώθω σαν να με βράβευσε το "παιδί" μου (που δεν έχω φυσικά) και δεν ήξερα πως θα το κάνει. Promise! Θα σου εξηγήσω άλλη φορά γι'αυτό. Ωστόσο μέχρι τότε... γιατί δεν κάνεις μια επίσκεψη;

το παιχνίδι (παύλα) -βραβείο έχει και κανόνες. Να πεις 7πράγματα για σένα...

τελευταία ταυτίστηκα πολύ με τον εξής στίχο "όσο με γνωρίζω... μοιάζω, με όποιο καθρέφτη σπάζω" και που αυτή τη στιγμή ακούω στην υψηλότερη ένταση του pc. να μη σου κρύψω βέβαιως τη συνήθεια μου όταν δεν είμαι καλά, να τραγουδώ και να χορεύω όπως έκανα μικρή...

δεν μ'αρέσει να μου βάζεις "ταμπέλες", ωστόσο μπορώ να καταλάβω αν θα επικοινωνήσω με κάποιον απο την ενέργεια που θα μου βγάλει στην πρώτη "επαφή". Μπορώ επίσης για ώρες να μιλάω για τα πράγματα που μπορούν να μας κάνουν αισιόδοξους, έχω πολλά στο πρόχειρο. Ίσως να το έχεις καταλάβει αλλά βαριέμαι εύκολα να βλέπω τα ίδια και τα ίδια αλλά αυτό με έχει βγάλει απο δύσκολες καταστάσεις, πηγαίνοντας με παρακάτω...

όταν μου δείξεις εμπιστοσύνη θα έχω 'διπλή ευθύνη' να ανταποκριθώ σε αυτό που μου έχεις ζητήσει ενώ κρυφά θέλω να πιστεύω ότι θα μπορέσω να συνδυάσω πολλούς δημιουργικούς και διαφορετικούς κλαδους στο εργασιακό μέλλον που με περιμένει..

Αν και τώρα πρέπει να δώσω το βραβείο σε 15 μπλόγκερς, νομίζω πως πάλι θα το δώσω σε όσους με παρακολουθούν!

Τα Φιλιά Μου Σε Όλους!

Happy.. moments!

2011-09-29T15:16:00.000+02:00

Τα δεύτερα γενέθλια που περνάω σε έδρανο του αμφιθεάτρου αμφιταλαντευόμενη, αν πρέπει να παρατήσω το γραπτό ή τον καθηγητή σύξυλο και να πάω να το γιορτάσω. Μα τι λές; Ξέχασες πως είσαι αναποφάσιστη και πως ό,τι αρχίζεις δεν το παρατάς;

Πέρσι κόπηκα στο μάθημα... φέτος τι λες;
Πέρσι έκλαιγα όλη μέρα.. φέτος, με διαπέρασε η αισιοδοξία.. της νέα ηλικίας (καθώς είναι νωρίς να μιλήσω για τη σοφία της ;) ). Με χαρά πάντως θα υποδεχτώ το νέο μου έτος και -ίσως σου πάει καλύτερα, σκέφτεσαι. Γιατί όχι; λέω εγώ..
Ότι θέλει, ας προκύψει!

Μέσα σε ένα χρόνο άλλαξαν πολλά και αν δεν υπήρχε και αυτός ο χώρος δεν θα καταλάβαινα πόσο άλλαξα και εγώ. Πήρα μέχρι στιγμής ωραίες χαρούμενες ευχές από αγαπημένους ανθρώπους! Ακούω την ευχή σου και ετοιμάζομαι να σβήσω το κεράκι γιατί παραμένει στην "αμφιταλάντευση", αν θα σβήσω πραγματική τούρτα!

come away with... me!

2011-09-26T23:18:00.000+02:00

Περνώντας με τα βιβλία στο χέρι το στενό δρομάκι ακουγόταν από ένα σταματημένο αμάξι στο φανάρι του κεντρικού δρόμου, ένα ιταλικό τραγούδι που με την εικόνα του μπαλονιού, που όσο πλησίαζα μεγάλωνε, έδενε απόλυτα.

Αν μου ζητούσες να ζωγραφίσω το "όνειρο" θα σχεδίαζα ένα μεγάλο χρωματιστό μπαλόνι. Στη σκέψη του πόσο ελεύθερο είναι αλλά και πόσο εξαρτημένο από σένα... μπορώ να κοιτάω για ώρα που θα πάει αν το αφήσω απ'τα χέρια μέχρι τελικά να βρω άλλο.

Ήταν μια τεράστια σιδερένια μπάλα που ισορροπούσε για λίγο το φορτίο ενός γερανού. Από μακριά έμοιαζε με μπαλόνι που γλίστρησε απ'τα χέρια κάποιου.

Γαμώτο, αυτό ήταν ένα ακόμα όνειρο!

Ο δρόμος.. είχε τη δική του ιστορία!

2011-08-20T19:05:00.000+02:00

Μου έχει λείψει πολύ..

Να σου έχω πει πως θα έρθω και εσύ να με περίμενες απο νωρίς στην εξώπορτα αλλά και τις φορές που δεν σου είχα πει να γίνονταν όλα, σαν να περίμενες πως θα έρθω!
Ο δρόμος που είχα διανύσει αμέτρητες φορές.. ακόμα και με τα μάτια κλειστά, ακόμα και όταν μου φαινόταν ατελείωτος και που κάθε φορά φορτιζόταν με διάφορα συναισθήματα. Άλλοτε φόβου, αγωνίας και άγχους και άλλοτε με ανάλαφρη διάθεση, έρωτα και βαθιά επιθυμία να σε δω και ας μην έχω αρκετό χρόνο να ασχοληθώ μαζί σου, αρκούσε που θα σε είχα γύρω μου να με κοιτάζεις και να με διακόπτεις ενώ θα διαβάζω. Αρκούσε που θα με είχες εκεί και που με καμάρι θα έλεγες στους φίλους σου "ποιά σε επισκέφτηκε".
Δεν είναι μελαγχολία αυτό που διαβάζεις, μόνο βαθιά νοσταλγία να το ξαναζήσω έστω για λίγο..
Πόσες φορές μου έχει περάσει απ'το μυαλό εκείνος ο δρόμος που πλέον δεν υπάρχει λόγος να κάνω.
Και πόσες άλλες όταν περνάω τυχαία απο κάτω, η καρδιά μου σφίγγεται!
Σκέφτομαι: πρέπει να "εκμεταλλευόμαστε" στο έπακρο μερικά πράγματα και ανθρώπους.. γιατί πολύ εύκολα τα χάνεις και μετά η καθημερινότητα στερείται αυτή τη σιγουριά που άλλοτε σε κουράζει μα τώρα θες λίγη ακόμη και ας την ξαναπείς "ρουτίνα"!

Να σε κοιτάξω μια φορά ακόμα και να σου πω πόσο σε είχα αγαπήσει και οτι μπορεί ποτέ να μην μου δίδαξες κάτι το φοβερό, μα έχω πάρει πολλά απο το "τίποτα" σου!!!!
*δεν θα ξεχάσω ποτέ τα πράγματα που με συνδέουν με εκείνη την εικόνα!

..συγκοινωνούντα δοχεία!

2011-07-24T04:01:00.000+02:00

Δεν θα σταματήσω να πιστεύω πως σε αυτό το κόσμο υπάρχει μια μυστήρια σκόνη. είναι αυτή που σε κάποιους μοιράζεται η ίδια για να ταιριάξουν τελικά οι ψυχοσυνθέσεις τους και κάποιους άλλους τους απωθεί. επίσης δεν θα σταματήσω να πιστεύω πως έχω συναντήσει άτομα που το δέσιμο μας, επέτρεψε τη μετάδοση μηνυμάτων χωρίς να χρησιμοποιήσουμε τις πέντε αισθήσεις μας, παρα μόνο την γνωστή έκτη, την τηλεπάθεια. δεν θα σταματήσω να πιστεύω οτι άτομα που είμαι δεμένη με βαθιά αγάπη μαζί τους, όταν δεν είναι καλά μου μεταφέρουν την φόρτισή τους χωρίς να έχουμε μιλήσει προηγουμένως. δεν θα σταματήσω να σκέφτομαι πως αισθάνθηκα ακριβώς αυτό που αισθάνθηκε την στιγμή εκείνη. η καρδιά μου χτυπούσε και δυνάμωνε στην προσπάθεια να καταπιεί το έντονο συναίσθημα που σιγόβραζε μέσα της. αμέσως αναζήτησα το πιο χαζό αστείο. μόνο η χροιά φάλτσαρε για λίγο. ουφ! ..την ίδια ώρα -παράλληλα που προσπαθούσα να μεταφέρω την αποφόρτιση μου, είπε: εντάξει καλά είμαι! ..ένιωσα τόσο "απόλυτα δεμένη" μαζί του.. η ατμόσφαιρα μολύνθηκε απο πιεσμένες σκέψεις και πάλι καθάρισε υπό το φως των αστεριών και μια σφικτής αγκαλιάς..

..και θα σε κεράσω ένα παγωτό!

2011-07-23T02:41:00.000+02:00

Όσο και αν περνάω απο γνωστά σημεία καθημερινά αλλά και απο άλλα που μόλις συναντώ, το κεφάλι μένει πάντα προσκολλημένο προς τις εικόνες που περνούν γρήγορα μπροστά απ'τα μάτια μου. Λες και κάποιος με πιέζει κάθε φορά να δω όσα περισσότερα μπορώ. Μέσα απ'το τζάμι. Του αυτοκινήτου, του τρένου, του λεωφορείου. Ίσως και να μην είμαι καλή συνοδηγός, συνταξιδιώτισσα ή ακόμα μπορεί και να μη γίνω η πιο προσεκτική οδηγός μελλοντικά. Όμως άσε με και μη μου μιλάς όταν θα 'σαι δίπλα μου. Αν είσαι ξένος. Αν είσαι φίλος απόλαυσε τα λίγα λεπτά οικειότητας και απόλυτης.. σιωπής. Μη κοιμηθείς εσύ οδηγέ, μόνο οδήγα χαλαρά με ωραία μουσική.. Μερικές φορές ίσως και να σε ρωτήσω αν βαρέθηκες που αφαιρούμαι. Η απάντηση συνήθως είναι αυτή που θα περίμενα. Δεν είναι τυχαίο που στο δρόμο κάνω τις καλύτερες σκέψεις..
Καληνύχτα συνοδηγέ :)

Ένα υπέροχο πλάσμα..

2011-07-22T00:40:00.000+02:00

Με θυμάμαι
..να τρέχω γύρω απο τα σπίτια και να κρύβομαι απ το μικρό σκυλάκι που εκείνο το πρωί βρέθηκε μπροστά μου. Αργοπορημένη και αλαφιασμένη έφτασα στο Δημοτικό αφού για ώρα έφερνα βόλτες μέχρι που κάποιος με άκουσε και με βοήθησε να "ξεφύγω".
Αυτά περνούσα με όποιο συναντούσα, ώσπου μας χάρισαν το πρώτο μας σκυλάκι. Δεν είχε σημασία που δεν είχε μια ξεχωριστή ράτσα, σημασία είχαν τα μελί του μάτια συνδυασμένα απόλυτα με το μελί του τρίχωμα και το μικροσκοπικό του μέγεθος. Αγαπησιάρικο, τρελό και πάντα όρεξη για αγκαλιές. Μας κοιτούσε πότε με παραπονιάρικα μάτια και πότε σαν να απορούσε.. Ζητούσε απλά πράγματα και ήταν όπως και όλα τους, γεμάτο αγάπη έτοιμο να τη δώσει, απλώνοντας το χέρι μας φιλικά προς το μέρος του. Τη στιγμή μάλιστα που σου δίνει και εκείνο το δικό του, μπορώ να τρελαθώ!
Ήθελε δύο τρία αγγίγματα για να πέσει ξερό στα σκαλοπάτια ή στα πόδια μας. Λίγος θόρυβος και πάλι όρθιο και πάλι χάδι και ύπνος στο πιο πάνω σκαλοπάτι. Ένα βράδυ κλαίγοντας πήγα στη μαμά. Μόλις το είχα αποκοιμήσει και φεύγοντας απ το σπίτι του, σηκώθηκε και άρχισε να γρατσουνά τη πόρτα με λυγμούς που μου σπάραζαν τη καρδιά.
Η μαμά μου αφού σταμάτησε να γελάει με καθησύχασε..
..και απο τότε έμαθα!
Μιλούσα μαζί του όπως θα έκανα σε κάποιον φίλο, ενώ όσο μεγάλωνε, μεγάλωναν και οι συζητήσεις μας. Τόσο ήρεμο, τόσο εξημερωμένο. Δεν έχει σημασία η συνέχεια όσο αυτά που έχω πάρει απο την πρώτη μου επαφή..

*Πρόσφατα σε ένα ταξίδι, μου κρατούσε παρέα ένα μικρό κουταβάκι στο πίσω κάθισμα. Στην αρχή με επεξεργαζόταν, αλλά πολύ γρήγορα άρχισε τα παιχνίδια και με έκανε να γελάω όπως τότε..

**Ανυπομωνώ κάποτε όταν ζήσω μόνη να πάρω ένα για παρέα στο σπίτι. Είναι απίστευτα πλάσματα!

***το όνομά του ήταν Φρέντυ ☺

****τα πιο ωραία ..χαρίζονται!

*****τόση ώρα που ψάχνω φωτογραφίες, είναι όλα υπέροχα. Τα λατρεύωωωω..

θέλω μια απάντηση..

2011-07-18T12:57:00.001+02:00

γιατί όταν θές να περάσει η ώρα δεν περνάει και όταν δεν θες.. περνάει? γιατί να θέλω να περάσουν οι μέρες πιο γρήγορα απο το -fast forward μέχρι τον Αύγουστο και όταν έρθει ο Αύγουστος θα εύχομαι να μην περάσει ούτε μέρα? και τελικά.. γιατί η Δευτέρα να είναι τόσο κουραστικό να μετατραπεί σε Παρασκευή και η Παρασκευή να αντικαθιστά την Κυριακή στα κρυφά απο το Σάββατο?

ε?

..as long as you stand, stand by me :)

2011-07-18T02:18:00.001+02:00

Νιώθω απίστευτα συγκινημένη. Μετά απο αυτό το τριήμερο. Δεν ξέρω ακριβώς γιατί. Μάλλον περισσότερο απο χαρά. Μέσα στις διάφορες ατυχίες και γκαντεμιασμένες μέρες, ευγνωμονώ τον Θεό που κάποτε αυτά που ζήτησα τα μάζεψε και τα έφερε σε έναν άνθρωπο, στέλνοντάς τον την κατάλληλη, και ας πίστευα πως ήταν η πιο ακατάλληλη.. στιγμή. Τον ευγνωμονώ και για έναν ακόμη λόγο. Που έχω απόλυτη συνείδηση της ευτυχίας αυτής. Μερικές φορές φοβάμαι και απορώ αν συμβαίνει σε μένα ή σε κάποιον δίπλα μου. Πλέον επικροτώ ότι "τα πιο ωραία πράγματα έρχονται εκεί που δεν το περιμενεις" Ναι. Μάλιστα τότε και μόνο τότε. Όταν πια τα έχεις ξεχάσει.
Στη ζυγαριά (σαν ζυγός που είμαι) βρίσκεται σε όλα εκείνος και κάτι άλλο. Πάντα βγαίνει ο ελαφρύτερος και ανεβαίνει. Και ξέρεις γιατί? γιατί πάντα με προτρέπει να κοιτάξω πρώτα το κάτι άλλο και στο τέλος να κάνω αυτό που θα με ευχαριστήσει περισσότερο.
Πριν λίγες μέρες σκεφτόμουν οτι θα θελα να κάνει -κάτι.. αυτό το κάτι που λέγεται "το κάτι παραπάνω" για να με 'πεισμώσει' να τον αγαπήσω ακόμα πιο πολύ. Δεν του το είπα και δεν παραπονέθηκα. Ως διαμαγείας όμως συνέβη. Όχι, δεν συνέβη.. το έκανε να συμβεί. Και ως φυσικό επόμενο η ανασφάλεια μετατράπηκε σε ακόμα πιο μεγάλη επιθυμία και υπενθύμηση στην αντοχή -να αντέξει.. μόνο γιααααα άλλο λίγο!

..you have to be your own hErO --sometimes!

2011-07-08T01:09:00.000+02:00

Όταν ο κόσμος μοιάζει γκρίζος και μικρός όταν πιστεύεις πως σε ξέχασε ο Θεός όταν ο πιο καλός σου φίλος είναι εχθρός

όταν φοβάσαι να 'σαι διαφορετικός

άκου μονάχα την καρδιά
Όταν ο δρόμος μοιάζει να 'ναι ατέλειωτος κι ο καιρός για πάντα μελαγχολικός όταν μέσα στο πλήθος νιώθεις μοναχός κι όταν δεν κάνεις ούτε πίσω ούτε μπρος

άκου μονάχα την καρδιά

Κι όλα μαγικά θα φτιάχνονται
όλα είναι μες στο μυαλό
κι όταν όλα γύρω χάνονται
θα 'μαι εκεί για σένα εγώ
Όταν ο κόσμος σε τρομάζει συνεχώς όταν ξυπνάει ο πιο κακός σου εαυτός όταν για σένα δεν υπάρχει θησαυρός κι όταν ο κάθε λογικός είναι τρελός..
άκου μονάχα την καρδιά
Κι όλα μαγικά θα φτιάχνονται!

Ηλιοβασίλεμα.. της διπλανής πόρτας!

2011-07-04T21:33:00.000+02:00

Η καλύτερη καθημερινή θέα!

Γιατί αν δεν παινέψεις το μπαλκόνι σου, θα πέσει να σε πλακώσει..

Mr green: ♥

2011-06-28T23:13:00.001+02:00

θυμάστε αυτό το περίεργο ανθρωπάκι?
Είναι το μόνο που του φυτρώνουν πράσινα μαλλιά και η τύχη του εξαρτάται αποκλειστικά απο εμάς!
Μου θυμίζει καλοκαίρακι, δευτέρα ή τρίτη δημοτικού. Συνέχεια θυμάμαι να υπενθυμίζουμε ο ένας στον άλλο να το ποτίζει "πήγαινε εσύ και μπορεί να βγάλει νωρίτερα τα μαλλάκια του" μου έλεγε η μαμά. Η μόνη έγνοια μου ήταν αυτό. Το φροντίζαμε σαν τρελοί. Σαν να ήταν το κατοικίδιο μας.
Φεύγοντας για διακοπές εκείνο το καλοκαίρι, ξεχάσαμε να το πάρουμε και γυρνώντας.. είδαμε το παράπονο στο πρόσωπό του. Και στα μαλλιά του. Μύριζε αφόρητα και είχε γίνει ένα καραφλό γλαστράκι.
Μετά απο καιρό είχαμε προσπαθήσει να φτιάξουμε άλλο. Ούτε καν πως λέγεται θυμάμαι και έτσι δεν μπόρεσα να βρω μια άκρως αντιπροσωπευτική του φωτογραφία. Αν θυμάται κάποιος από εσάς, ας μου πει!
Σκέφτηκα να φτιάξω μόνη μου τώρα που θα πάω σπίτι μου. Αν θυμηθώ τελικά τη διαδικασία, θα σας το δείξω!

Καλό σας βράδυ!

Oooh: Το κεφάλι μου ξεκόλλησε.. μήπως το πήρε το μάτι σας?

2011-06-25T12:24:00.001+02:00

Ο καφές δεν έκανε τον απαιτούμενο αφρό.. νερουλός και με νερό απ τη βρύση. Φτου! Οι μπαταρίες της τβ ξαφνικά σταμάτησαν.. σήκω να βάλεις αυτές τις κίτρινες των ικεα. Αναθεματίζω κάθε φορά που μπαίνω στο ίντερνετ για να δω ένα ακόμη και ένα ακόμη και.. έεεενα ακόμη σος για το μάθημα της Δευτέρας που απ τα πολλά σος τελικά έχουν μαζευτεί 344 σελίδες. Είχα πει να πάω βιβλιοθήκη και είμαι ακόμα ένα βήμα πριν μπω στο μπάνιο. Τις τελυταίες ώρες η διάθεσή έχει παίξει διάφορους ρόλους μέχρι και πάλι οι μυς του χαμόγελου να βρουν την "ανηφόρα" τους. Κοιμάμαι με ότι προλάβω να ξεφορτωθώ απο πάνω μου που αν είμαι τυχερή δεν θα μου πέσει στο κεφάλι με την ατσούμπαλη στροφή. Τα τσάκρα μου γεμίζουν διαρκώς απο ενέργειες άλλων που μπορεί να με επηρεάσει πια το οτιδήποτε. Τα ρούχα χυμένα στη βάλίτσα, στα κουτιά, στο κρεβάτι μου φωνάζουν "είμαστε τσαλακωμένα, ου ου" και έχω και τη μαμά να με ρωτάει συνέχεια αν έφαγα και αν πίνω γάλα! Η γειτόνισσα εξακολουθεί να πετάει τα αποτσίγαρά της στο μπαλκόνι και έξω παρά την αφόρητη ζέστη, φυσάει.. Μου έχουν κολλήσει απ το τραγούδι του Χατζηγιάννη οι στίχοι "..σταμάτα τη βροχή.. το καλοκαίρι αυτό αλλιώς το έχω φανταστεί". Το καλό είναι πως κάποιος συνέχιζει να κάνει όνειρα για τις διακοπές μας και κάθε τόσο μου ανακοινώνει προορισμούς -Ρόδος, κρουαζιέρα ή τριήμερο Ζαχάρω.. Τελειώσαν τα στυλό, οι κόλλες και τα μανό θέλουν δίπλα τους καινούρια. Κοιτάζοντας φωτογραφίες κατάλαβα πως οι ρυθμοί μου έχουν αλλάξει και να φανταστείς σορτσάκι δεν έχω διανοηθεί να βάλω γιατί "δεν έχει έρθει καλοκαίρι". Μήπως το είδες εσύ? Αρνήθηκα μια πρόταση για έξοδο με μισή καρδιά και ας ήξερα πως θα περνούσα πολύ ωραία. Υπάρχουν χαρτιά παντού. Μπορώ αν θες να κάνω και μπάνιο ανάμεσα στις φωτοτυπίες. Ένα σκασμό λεφτά για να έρχεται κάποιος να σου λέει "σε άφησα, γιατί δεν έβαλες τόνους" και να στεναχωριέσαι που εσύ -ο άλλος το πέρασες. Παρόλαυτα βλέπω μια αχτίδα λάμψης κάπου κάπου και ας είναι τόσο πεζά αυτά. Διάλειμμα.. και η πετσέτα στοιχειώνει το κεφαλι μου. Ο παππούς απέναντι δεν έχει βγει σήμερα και η μέρα έχει κάτι που μου θυμίζει Αύγουστο. Θα είμαι έτοιμη άραγε κάποτε να κάνω ένα παιδί (σαν του γείτονα)? Το αποφάσησα θα κάνω μπότοξ -κοιμήθηκα και ξύπνησα με κάτι μάτια ΝΑ απ τον πονοκέφαλο. Το κερί στο μπαλκόνι απ τον ήλιο σε λίγο θα "γλύψει" το τοιχάκι και τελικά η αποταμίευση δεν θα αποδώσει τους επιθυμητούς καρπούς αλλά γιατί να μην είμαστε αισιόδοξοι οτι κάτι θα συμβεί τελικά..?
..ένας Βιλλανόβιος με κοιτά ώρα τώρα -θέλει λέει να μάθω το μυστικό που έφτιαξε τη "βίλα" του, οπότε ας σας αφήσω και λυπάμαι αγαπημένε Βιλ. τώρα ήρθε η ώρα να βγω.. στην αγορά, ωστόσο μέχρι να γυρίσω άκου αυτό :)

Bάλε λίγη χρυσόσκονη στο χέρι..

2011-06-21T20:48:00.000+02:00

και.. ΞΕΚΙΝΑ!

Πολλές φορές μετά απο σχόλια που έχω κάνει σε αναρτήσεις άλλων, μου έχουν ανοιχτεί θέματα στο κεφάλι, κ αυτό είναι κάτι που μ αρέσει όταν διαβάζω τις σκέψεις τους.
Πρόσφατα μου είπαν το “χέρι”.
Ένα απο αυτά που μου είπαν για τη δεξιά παλάμη -του παρελθόντος ήταν και το ότι έχω περάσει πράγματα σε αυτή τη ζωή που με έκαναν να μεγαλώσω απότομα. Αρχικά γέλασα και μετά έγνεψα καταφατικά με μια επιπρόσθετη έκπληξη στα μάτια.
Να γιατί βαριέμαι να μεγαλώσω άλλο :)
Ήταν όμως μια αφορμή να ξανασκεφτώ πως αυτά που έχω περάσει, με έχουν κάνει πιο δυνατή ίσως και λίγο πιο σκληρή απέναντι στους άλλους. Απέναντι στο βάρος τον δικών τους προβλημάτων.
Μέσα στην καθημερινότητά μου πρόβλημα μπορεί να είναι το ότι δεν μου κλείνει το τζιν αν δεν ξαπλώσω στο κρεβάτι. Ή που έπεσαν άγνωστα θέματα στην εξεταστική. Ή οτι δεν έχω τη μαμά μου εδώ να με “φροντίζει” τώρα που δεν έχω χρόνο. Όμως δεν είναι το πρόβλημα, αυτό που θα αλλάξει το χαρακτηρά και ίσως τη ζωή μου.
Μερικές φορές περνάς καταστάσεις και πάνω που θες ανθρώπους δίπλα σου που πάντα σε καταλάβαιναν, δεν είναι κανείς. Γιατί όλοι ζουν στον μικρόκοσμό τους. Όσο μεγαλώνω το καταλαβαίνω σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό. Είναι ή δεν είναι εγωιστές δεν είναι το θέμα μου. Δεν είναι εγωιστικό να θες να είσαι στον κόσμο σου την ίδια στιγμή που κ εγώ θέλω να είμαι στον δικό μου. Δεν μπορούμε να ζητάμε πάντα απ τους άλλους να περιφέρονται γύρω απο εμάς. Εγωιστικό θα ήταν να με κατηγορείς που "ξεχαστήκαμε".
Αν θες ωστόσο βοήθεια ζήτα το κατάλληλο χέρι κ αν κάνεις λάθος, ξαναπροσπάθησε και πιάσε άλλο. Το ξέρω, δεν είναι εύκολο αλλά αν το χρειάζεσαι πραγματικά θα το κάνεις. Αν δεν το χρειάζεσαι πάει να πει πως είσαι έτοιμος να τα βάλεις με το πρόβλημά και τον εαυτό σου. Συχνά χρειάζεται επιδιόρθωση κ αυτός. Και μέσα απ τα μεγαλύτερα προβλήματα γίνεται ακόμα καλύτερος. Αυτό το εγγυώμαι. Ωστόσο πιστεύω οτι δεν είναι ωφέλιμο να ξεχνάμε τα προβλήματα μας, γιατί έτσι δημιουργούμε άλλα. Ανακουφιστικό για λίγο θα ήταν να τα αφήναμε στην άκρη μέχρι ο χρόνος να τα καθαρίσει και να μας κάνει να τα δούμε ύστερα με μια άλλη οπτική.

Σε ένα πολύ δικό μου άτομο συνέχεια υπενθυμίζω κάτι: πως όλοι μας γνωρίζουμε τον εαυτό μας καλύτερα απο οποιονδήποτε άλλο. Γιατί κανένας δεν θα προσπαθήσει τόσο. Θα μιλήσεις θα συμφωνήσεις θα αγαπήσεις τον άλλον θα θα.. αλλά πάντα αυτό που θα του πεις και θα του δείξεις θα το έχει φιλτράρει με τα δικά του δεδομένα και θα το έχει δεχτεί τελικά όπως εκείνος θέλει και μπορεί. Επομένως πρέπει εμείς οι ίδιοι να βρούμε αυτό το κλειδί, το μυστικό, το μαγικό, αυτό το κάτι που θα μας κάνει να νιώσουμε καλά και να ξαναγεννηθούμε. Κ αν όχι να ξαναγεννηθούμε, να προχωρήσουμε απο εκεί που το αφήσαμε.
Μόνη πρέπει να βρω αυτό που θα με κάνει να νιώσω καλά, να διαλέξω εκείνον τον φίλο που ξέρω πως αν πάμε για καφέ θα με κάνει να γελάσω ή τον άλλον που θα με κάνει να ηρεμήσω και να του πω όσα σκέφτομαι. Αν σου πω εγώ πως όταν έχω μικροπροβληματα πάω για ψώνια και ηρεμώ, δεν σημαίνει πως και εσύ αν αγοράσεις μια νέα μπλούζα θα αισθανθείς καλύτερα.
Αν σου πω πως εμένα με έκανε άλλο άνθρωπο το γεγονός ότι μπήκε ένας τέλειος άνθρωπος στη ζωή μου, δεν σημαίνει πως κάθε φορά θα περιμένω να μπει κάποιος για να ευτυχήσω ή πως αν μπει στη δική σου ζωή θα είσαι έτοιμη να τον δεχτείς. Ο καθένας μας έχει δικούς του κώδικες.
Κάνε αυτό που ζητά η ψυχή σου και μη σκέφτεσαι τους άλλους για μια μέρα. Μέχρι να σου γίνει συνήθεια.. Τώρα μπορεί να φανεί εγωιστικό αυτό, αλλά προκειμένου να γίνεις καλά.. κρίνε εσύ που πότε θα σταματήσεις να σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου.
Είναι κάτι που επαναλαμβάνω συχνά. Δεν ακούγομαι γιατί και καλά είμαι μικρή. Βλέπετε πρέπει να είσαι μεγάλος για να σε παίρνουν σοβαρά μερικές φορές.

Ακόμα και τα παραμύθια πάντα μας πήγαιναν απο το πόνο και τα εμπόδια που περνούσε κάποιος μέχρι το αγαπημένο “και ζήσαν αυτοί καλά”..
Για να ζησουν αυτοί καλά όμως, για θυμήσου τι είχαν περάσει!
Η χιονάτη δηλητηριάστηκε, η άλλη κοιμόταν 10χρόνια ενω οι γύρω της τη νόμιζαν πεθαμένη και κάποια άλλα μικρά παιδιά κινδύνεψαν απ έναν λύκο..
Σου έχω και άλλο..
Κάθε φορά που έπεφτες και χτυπούσες ακολουθούσε η ίδια διαδικασία. Πόνος, κλάμα, έτρεχες σε κάποιον δικό σου να σου βάλει γάζα ή όταν το άντεχες την έβαζες μόνος. Μετά σκούπιζες τα δάκρυα, επανερχόταν το χαμόγελο και έβγαινες ξανά στην αυλή. Πες μου μια φορά που έμεινες στο σπίτι ή που δεν έπαιξες ξανα κυνηγητό για να μην πληγωθεί το γόνατό σου πάλι..
Όλα όλα τα σημάδια στα γόνατα μου και παντού δεν με χαλάνε καθόλου, γιατί μου υπενθυμήζουν οτι δεν φοβήθηκα να ξανακάνω το λάθος και να ανέβω σε ποδήλατο που ήξερα απ την αρχή πως δεν έχει φρένα.
Κάθε πληγή είναι διαφορετική όμως έχει το κοινό αίσθημα του πόνου. Θέλω να πω πως δεν είναι πρωτόγνωρα τα πράγματα. Τους έχουμε ζήσει λίγο πολύ όλους. Μπορεί να μην έχω ζήσει τον θάνατο γονιού, έχω ζήσει των "παππούδων". Δεν είναι το ίδιο, όμως με προετοιμάζει. Δεν είναι επίκτητος ο πόνος στη ζωή μας. Εχουμε γεννηθεί για να τον περάσουμε. Είναι η φύση μας. Όπως φύσει είμαστε ερωτευμένοι όλοι. Μπορεί να μην είμαστε τώρα και αύριο, όμως μεθαύριο μπορεί και θα γίνουμε. Θα μαστε "μάγκες" αν κάθε φορά δεν αφήνουμε να μας επηρεάσει πιο πολύ απ όσο θα πρεπε.. ο πόνος και η πτώση.

*Αυτό το κείμενο το αφιερώνω σε ένα δικό μου άτομο!

Για να του υπενθυμίσω πως μέσα μας κρύβεται αυτό που θα μας κάνει δυνατούς, χαρούμενους και συμμετέχοντες στη ζωή. Όσο και αν είναι κουραστικό να το ψάχνεις συνέχεια. Ψάξτο όμως..
Κανείς δεν ζει χωρίς προβλήματα. Αυτό έχω καταλάβει. Και σε μια γωνία με περιμένουν και άλλα πιο ζόρικα. Γι αυτό πρέπει να είμαι δυνατή. Κανένα πρόβλημα δεν με έκανε χειρότερη.
**Αφορμή ήταν αυτό το κείμενο που για να μη γράψω όλο αυτό σαν σχόλιο το ανέπτυξα όπως μου βγήκε εδώ εχθές και σήμερα το αναρτώ.
Καλό βράδυ!

Οooh: come back my dear..

2011-06-20T01:43:00.004+02:00

Μερικές φορές το μυαλό μου δεν συγκρατεί την καρδιά μου.. και ας λένε πως όλα είναι μια.. ιδέα. Από πάντα, έτσι ήταν. Το πάνω χέρι σε αυτή τη σχέση το είχε εκείνη. Αυθόρμητη, επιρρεπής με ταξιδιάρικη διάθεση αλλά και ευάλωτη.. εκείνο σε αγύριστο κεφάλι.
Συνέχεια τρέχει πίσω της για να τη μαζέψει.. ποιός ξέρει τι θα κάνει πάλι! Μην την αφήσει λίγο να κάνει τη χαζομάρα της. Να της το χαλάσει!
"Άσε με να ταξιδέψω λίγο, αφού πάλι εσένα θα χρησιμοποιήσω.." συνηθίζει να του λέει. Είναι τις ώρες που εκείνο δουλεύει για να περνάει μετά εκείνη ήρεμα τα βράδια της.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...
Όταν το μυαλό θέλει να μείνει εδώ, δίπλα στα τόσα βιβλία και να βάλει στόχους, η καρδιά τρέχει μακρυά εκεί που έχει ανάγκη να πάει για να είναι ευτυχισμένη.

Αδιαφορεί και θέλει να δώσει μια και να ξεπηδήσει με την πρώτη ευκαιρία. Να βρεθεί κοντά του!

Να βρεθεί εκεί που ξεχνάει αυτά που εκείνο θυμάται κάθε βράδυ.

Κ όταν εκείνο τελικά λυγίζει εκείνη το βοηθά να νιώσει. Κατα βάθος, τα βρίσκουν.

Απλώς και τα δύο με παιδεύουν.

*αγαπημένη εικόνα στο pc :)

"Αλλού κοιμάται το κορμί..

κι αλλού ξυπνάει η ψυχή σου
αυτό το δρόμο έμαθα, να περπατώ μαζί σου!"

Καλό σας βράδυ!

Oοοh: Μια μέρα εξεταστικής!

2011-06-18T03:07:00.005+02:00

06.45
06.52
07.30 07.41 [.....]
10.00 ντριιιιιιιιν!χτυπάει ακατάπαυστα το ξυπνητήρι μέχρι η υπνωτισμένη να το ακούσει και να πάρει την απόφαση να σηκωθεί σιγά σιγά, απο φόβο μήπως και αφήσει κανένα πόδι ή κάποιο κομμάτι του κρανίου της στο πέρασμα μέχρι την τουαλέτα.
Απ'την ώρα που ξυπνάει, νυστάζει περισσότερο.
Αργά και με σταθερά βήματα έφτασε μπροστά στον καθρέφτη που με κλειστά μάτια (γιατί θέλει ακόμα λίγο χουζούρεμα έστω κ στα όρθια), προσπαθεί να πλυθεί και πολλές φορές να βαφτεί στα.. πολύ γρήγορα.

Ακολουθεί η "επιχείρηση (γκαρντα)ρόμπα"..

Τις φυσιολογικές μέρες είναι ιεροτελεστία..

Τον τελευταίο καιρό.. αν θες τίτλο: βρές το πιο ατσαλάκωτο και πλυμένο.. βάλτο. Έφυγες..

Ουπς!

που νομίζεις οτι πας, βόλτα?

την εγκυκλοπαιδική σου γνώση την πήρες κοντά? τις σημειώσεις? τα τετράδια και τα μαρκαδοράκια σου? ε γύρνα που σου λέω γιατί πάλι θα γκρινιάζεις..

Τρέξιμο απο κεντρική, δημοτική βιβλιοθήκη προς αναζήτηση της καλύτερης θέσης ή εναλλάκτικά, διάβασμα σε φίλες μετατρέποντας εκεί σε βιβλιοθήκη όλο το δωμάτιο..
Βρήκε τη μεριά της, κοίταξε γύρω της..
Τα λεπτά εδώ σταματούν τη φυσιολογική τους πορεία. Ήρθε η ώρα να βάλει το κεφάλι κυριολεκτικά μέσα στις αμέτρητες σελίδες της.

Ο χρόνος περνά τόσο γρήγορα και απορεί αν είδε σωστά την ώρα όταν άρχισε να διαβάζει. Σε αντίθεση με το χρόνο όμως, οι μέρες εξεταστικής κυλούν τόσο αργά, βασανιστικά αργά.. μέχρι να δουν τα νευρικά σου κύτταρα ένα ένα να αυτοκτονούν.. Ιδέα σου είναι.. δυστυχώς, αφού όλα κυλούν όπως τότε, που δεν είχες να βιαστείς για τίποτα.

Μετά την υπέρβαση του ορίου της, αρχίζει το συνηθισμένο και απελπιστικό γύρισμα των σελίδων τσεκάροντας αν τελείωσε το κεφάλαιο νωρίτερα απ ότι υπολόγιζε.
Την στιγμή ακριβώς εκείνη ένα βουνό βρίσκει χώρο και υψώνεται μπροστά της. Είναι η ώρα που αρχίζουν τα Oooh!
Κόσμος μπαινοβγαίνει στη βιβλιοθήκη, ο καθένας στον δικό του ρυθμό και όταν αρχίζει να βαριέται κάθεται και τον παρατηρεί..

Θα δεις ένα σωρό διαφορετικούς ανθρώπους καθώς και τρόπους που διαβάζουν. Άλλος με μουσική, άλλος με οτοασπίδες φούξια, πορτοκαλί ή "ζυμαρούλι". Άλλοι διαβάζουν ήρεμα, σχεδόν ανέκφραστα και άλλοι εμφανώς αγανακτησμένοι. Ακούς ξαφνικά τον πραγματικό θόρυβο της βιβλιοθήκης. Σελίδες γυρνούν ασυγχρόνιστα, καρέκλες σέρνονται, ψίθυροι παντού λες κ τους τσίμπησε κάτι ταυτόχρονα. Ηχορρύπανση, ικανή να σε βγάλει απο τον δικό σου ρυθμό.

Αναπολεί τις μέρες που και εκείνη πήγαινε στη βιβλιοθήκη με παρέα για την "εμπειρία". Δεν τα παρατά εύκολα και συνεχίζει υπενθυμίζοντας στον εαυτό της πόσο σημαντικό είναι να τα πάει καλά. Πρόκειται άλλωστε για το ήρεμο καλοκαίρι που φαντάζεται να περάσει. Μερικές φορές προσποιείται οτι της αρέσουν τόσο πολύ αυτά που διαβάζει που τελικά κολλάει και συνεχίζει να αφοσιώνεται. Μάλιστα εδώ αυτο-τονίζει οτι όσο πιο γρήγορα τελειώσει τόσο το καλύτερο. Και συχνά τα καταφέρνει. Ήρθε η ώρα για διάλειμμα. Τουίτερ ή τηλέφωνο ανάλογα με τη διαθεσημότητα. Και συνεχίζει..
19.45 το πολύ και έχει ήδη ετοιμαστεί. Σπίτι.. ξεκούραση.. φαγητό.. τελευταίες σελίδες και μπλούμ μεγάαααλο μακροβούτι στο κρεβάτι.
Τότε και μόνο τότε καταλαβαίνει την ένταση της μέρας.

Υπερένταση.. άγχος..
Περνούν απ το μυαλό της ότι έκανε μέχρι σήμερα.
Διαβάζει.. απαντά. Διαβάζει.. δεν απαντά σε όλα. Ακριβώς οι ίδιες πιθανότητες..
... ... ... ... ...
Τελαυταίο τηλέφωνο και λίγα λεπτά "ζουζουζουζου..νίσματος" :Ρ
Έχεις αρχίσει όμως ήδη να μετράς τα προβατάκια σου.
... μπλα μπλα ... ... ...
-Καληνύχτααα
-Καληνύχτα και κααααλή ξεκούραση! :)

*κάποιος σε ένα παρόμοιο κείμενο, μου είχε πει "καλά. πρέπει να βαριόσουν πολύ όταν το έγραφες" :Ρ Σήμερα απλώς χαλάρωσα πολύ γράφοντας το. Δύσκολες μέρες..
**άγχος και για το πρωινό ξύπνημα αφού λίγες πιθανότητες υπάρχουν πάντα να ξυπνήσω στην ώρα μου. Αποτέλεσμα να κοιμάμαι στο.. πόδι.
***προχθές η αγαπητή αδερφή μου με ρώτησε αν έβαλα το κολιέ που φιλοτέχνησε. Καθότι δεν υπάρχει χρόνος για τέτοια -όσο υπερβολικό κ αν ακούγεται, δεν το έχω δοκιμάσει καν.
****όταν ακούς κάποιους να είναι στον κόσμο της παραλίας, της ξάπλας και χαλάρωσης κάτω απο μια ομπρέλα.. ομολογουμένως ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΤΑΙ.
*****στιγμές πολυτέλειας.. οι ξέχνοιαστες συζητήσεις τελευταία περι ανέμων και μόνο.. και τα γκουρμέτ πιάτα που καθημερινά απολάμβαναμε! Είναι ωραίο να έχεις άτομα που σου δίνουν κουράγιο και σε αποφορτίζουν.. και τούμπαλιν.
******μ αρέσει να με περιγράφω στο γ΄ενικό ;)
*******αύριο ΝΑΙ δεν θα ξυπνήσω στις 6! ουφ..

Όταν τα ωχ! συνάντησαν τα πουφ.. δημιουργήθηκε το Oooh!

2011-06-13T22:44:00.002+02:00

Το ιστολόγιό αυτό δεν θα δει άσπρη μέρα..
Πέρα απο το να αλλάζω εικόνες και χρώματα συνέχεια.
Τελευταία δε, που έφτιαξα -τουίτερ- περνάω μόνο για τα δικά σας νέα. Το τελευταίο έχει γίνει ένα μικρό καθημερινό ιστολόγιο ("τσέπης" αν σκεφτείς οτι μπαίνω απ το κινητό όπου είμαι, το οποίο βάζω στη τσέπη της τσάντας, είναι τσέπης- ιστολόγιο) Επιπλέον το καλό με αυτό είναι οτι μου κλείνει το στόμα αν πω έστω και μία λέξη περισσότερη των 140. Δεν θα μπορούσε δηλαδή να μην είναι αυθόρμητο και περιεκτικό. Μέχρι να το βαρεθώ..
Έτσι, θέλοντας να δώσω λίγη ζωή σε αυτό εδώ το καημένο πήρα την απόφαση να δημιουργήσω μια σειρά "αυθόρμητων" κειμένων.
Πριν από πολύ καιρό στο messenger κυκλοφορούσα ως: "oh" (με διάφορα διακοσμητικά δίπλα)
Δεν θυμάμαι ακριβώς τον αρχικό λόγο έμπνευσης, όμως το κράτησα για πολύ γιατί ΜΕ θύμιζε! καθώς σε πολλά καθημερινά πράγματα που συναντούσα, τύχαινε να ακούσω, να με επηρεάσουν, να πάθω, να μου πουν πως έπαθαν εγώ αντιδρούσα έστω κ χωρίς να το φωνάξω με ένα Οοoh και τα λοιπά..
Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα το χέρι υψώνεται νοητά ή πραγματικά και ακουμπάει το κεφάλι (βλ άνοιξε πέτρα) ή συνηθίζω να αναστενάζω όλη μέρα! Αυτό το δράμα συνεχίζεται και νομίζω πως δεν θα σταματήσει αν δεν μεγαλώσω κάποια στιγμή αρκετάααα ώστε να μη με ταράζει τίποτα.
Αλήθεια, γίνεται ποτέ αυτό?
Χωρίς πολλά λόγια λοιπόν, θα γράφω 'γρήγορα' ή με λεπτομέρειες για πράγματα που όπως είπα θα με αφήνουν με το στόμα.. ορθάνοιχτο!
*Αν με ρωτήσεις βέβαια τι το διαφορετικό έκανα τόσο καιρό, δεν θα πάρεις ικανοποιητική απάντηση. Αυτό έκανα κατα κάποιον τρόπο, τώρα όμως με έναν νέο τίτλο θα έχω μάλλον και μια νέα διάθεση αλλά και λόγο να έρχομαι να γράφω. Κοινώς μένουμε στα ίδια!
Ελπίζω να βρίσκω και τον χρόνο να γράφω, γιατί απο Oh άλλο τίποτα :)

Καλό σας Βράδυ!

Βιβλίο του.... Σεφ!

2011-05-21T19:19:00.010+02:00

έχεις πολλά βιβλία ✔

ελάχιστο χρόνο να τα διαβάσεις ✔✔

είσαι πεινασμένος φοιτητής ή ότι άλλο (που συχνά ξεμένεις) ✔

έχεις κατσαρόλα --- άφθονο νερό ?

και

ακόμα το σκέφτεσαι ?

κάνε εσύ αυτό που οι άλλοι διστάζουν:

έτσι και αλλιώς

Τρώγοντας... έρχεται η όρεξη!

Φιλιά και τα κεφάλια μέσα !

Πολυμηχάνημα.. ή αλλιώς μαμά!

2011-05-08T12:59:00.000+02:00

Αρκεί να δείξω μια εικόνα;

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που με κάνει να απορώ με τη μαμά μου είναι όταν την παίρνω τηλέφωνο στη δουλειά να της πω ότι με πονάει το δόντι, ο λαιμός, το στομάχι, ότι με πείραξε κάτι ή οτι πονάω Να!εδώ κάπου δεξιά... και εκείνη αμέσως λέει τι έχω, τι σιρόπι ή χάπι να προμηθευτώ ή τι θα επακολουθήσει και ποιά ίωση περνάω..

Και όχι, δεν δουλεύει σε φαρμακείο.

Πρόσφατα μάθαμε πως θα έρθει νέο αίμα στην "άμεση" οικογένεια! Παρατηρούσαμε τα δύο πρώτα υπερηχογραφήματα και τη διαφορά μέσα σε μόλις λίγες εβδομάδες. Χτυπάει μια ακόμα καρδιά μέσα στο σώμα σου μέχρι να πεις -κύμινο. Ενθουσιαστήκαμε!

Γι αυτό μάλλον εσείς οι μαμάδες τα δέχεστε όλα..

Σκέφτομαι αν θα καταφέρω ποτέ να γίνω μια μαμά που θα προσφέρω απλόχερα την αγάπη μου, που ο εγωισμός μου δεν θα έχει θέση μπροστά τους και που θα απλώνω τα χέρια να τα προστατέψω και να τα στηρίξω!

Με την απορία θα μείνω...

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες που προσπαθούν να ευχαριστήσουν τα παιδιά τους, πολλές φορές ξεχνώντας τις δικές τους ανάγκες!

Μπορεί να μη σας το λέμε, μα σίγουρα σας ευγνωμονούμε!

Σας αφιερώνω και το τραγούδι της περσινής μου ανάρτησης Το γλυκό μου το παιδί!

Και μετά.... ξύπνησα!

2011-05-08T01:39:00.001+02:00

Έχω γυρίσει πλάτη στην τηλεόραση. Απέναντι μου τώρα εκτός από την αντανάκλαση που κάνει η τιβι στο τζάμι του παραθύρου, βλέπω ένα κτίριο σαν αυτά τα "νεοκλασάτα-μπαροκ". Στην άλλη μου ζωή να δεις που έμενα σε τέτοιο σπίτι και φορούσα φουντωτά φορέματα με μικρές τιάρες όλη μέρα, ακόμα και στον ύπνο! Θα είχα ένα μικρό σκυλάκι, τη Λίζα που θα της έλεγα όλα τα μυστικά μου και θα έτρωγα κουλουράκια σε μπλε κουτί (που στην τωρινή ζωή η θεία μου έχει βάλει κλωστές). Σίγουρα θα υπήρχε και ένας κήπος με γκαζόν και κούνια που ποτέ δεν θα είχα αγγίξει. Ενώ ο μπάτλερ θα ήταν, μετά τη Λίζα, ο καλός μου φίλος.

Σε αυτή τη ζωή ο καιρός ακόμα να φτιάξει και αυτό μου τη σπάει. Χαλάει κάθε προσπάθεια για περιγραφή της άααλλης μου ζωής. Δεν μ αρέσει το ενδιάμεσο "άνοιξη-καλοκαίρι". Έχω την υποψία όμως πως θα χαρώ πολύ το νέο μου μπαλκόνι, προσεχώς...

Κάνοντας λοιπόν διάφορες σκέψεις περνούν και εικόνες απο μπροστά μου.

Οι πρώτες εικόνες είναι δωμάτια ξενώνα που είδα σήμερα και πριν κάτι μέρες. Αγαπημένος προορισμός... Σαντορίνη! αλλά που να ναι τα λεφτά για τόση μαγεία! Και η Ύδρα πάντως καλή θα ναι, έστω και για πολλοστή φορά. Πιο πιθανό είναι να ξοδέψεις λιγότερα αν πας Ντουμπάι παρά στη Μήλο. Μααααα που να πάω εντέλει?

Όπως είχα πει πρόσφατα, το ιδανικό μέχρι τα 30 (ηλικία σταθμός) είναι να έχεις βρει το αγαπημένο σου νησί, που κάθε χρόνο θα επισκέφτεσαι ανευ προγραμματισμου. Θα πας και θα σε περιμένουν. Μάλιστα θα σε υποδέχεται ο κύριος που θα χει την πιο λαχταριστή ταβερνούλα στην άκρη του λιμανιού, που τα πόδια σου όταν κάθεσαι βουτάνε στη θάλασσα, με ένα τεράστιο χαμόγελο. Μέχρι να φτάσεις στο ξενώνα, χαιρετάς τουλάχιστον 4ντόπιους στο δρόμο και φτάνοντας είναι όλα πανέτοιμα για τις λίγες μέρες χαλάρωσής. Κάθε μέρα θα πας μόνο στα μαγαζάκια που έχεις ξεχωρίσει για τα καλά που προσφέρουν. Εκείνοι απλώς θα χαίρονται να σε βλέπουν. Θα παίρνετε τα ποδήλατα και θα πηγαίνετε να βρείτε την πιο απομακρυσμένη παραλία. Εκεί θα κάθεστε μέχρι να σας ζαλίσει το κύμα. Επιστρέφοντας, θα βρίσκετε τους λίγους αλλά καλούς φίλους, οι οποίοι σας προτρέπουν να πάτε για ένα ποτάκι στο beachbar που από την απαλή του άμμο, οι πατούσες σας αισθάνονται βασιλιάδες. Όταν την επόμενη φεύγετε, θα υπόσχεστε να βρείτε χρόνο να ξανάρθετε...
και θα φαντάζεστε ξανά απ την αρχή, ακριβώς πώς θα περάσετε τις μέρες σας!
Τι πιο ωραίο απ αυτό? Τόσο απλό!
Μακάρι να τα καταφέρω κάποτε....

Εσείς σκέφτεστε αν και που θα πάτε διακοπές?

Σας αφήνω εδώ, γιατί κάηκε το κεφάλι απο τη φαντασία...οι υπόλοιπες εικόνες θα παραμείνουν στη σκιά! Φιλιά πολλάααα!!!

Κάπου εδώ γύρω..

2011-05-07T02:41:00.001+02:00

Η μόνιμη απορία όλων τελευταία: "που είσαι εσύ?"
Ελα μου ντε! που είμαι?
Είχα την εντύπωση οτι όποιος θέλει, όλα τα προλαβαίνει. Μα τι συμβαίνει και, ενώ "τρέχω" και προσπαθώ να είμαι στο "κάπου", τελικά είμαι στο "πουθενά"?
Πως θα εξηγήσεις σε κάποιους πως όταν δεν είσαι Ο.Κ θα πας μόνο εκεί που νιώθεις "πιο όμορφα"?
Μπορεί να είμαι γκρινιάρα αλλά δεν μ αρέσει να κλαίγομαι.
Επομένως περιμένω απλώς να καταλάβουν.
Προσπαθώ ωστόσο να μη το παίρνω και ως δεδομένο.
Ούτε για πλάκα πλέον δεν δέχομαι "μούτρα".
Προσπαθώ να τα κάνω όλα .(τελεία)

Η καθημερινότητα είναι χωρισμένη σε προτεραιότητες και δεν μπορείς να τα έχεις όλα στην ίδια βαθμίδα.
Ακόμα και σε αυτόν που τα ξεπερνάει όλα, "δεν υπάρχω" απόλυτα....

Καλη σας νύχτα!

..αααν ΑΝ ήτανε οι μπάμιες---->κρουασάν !

2011-05-04T01:56:00.004+02:00

Αύριο φεύγω...

Εύχομαι όταν ξαναγυρίσω να μαι καλά και ευχαριστημένη με τα αποτελέσματα της εξεταστικής!

Δεν αντέχω άλλο αυτό το μεταβατικό στάδιο. Κουράστηκα να πρέπει συνέχεια να εξετάζομαι για κάτι, να διαβάζω, να αγχώνομαι και να μένει πάλι εκεί... τι ποιό? το ασήκωτο βάρος των μαθημάτων!

Θέλω να έρθει η ώρα που θα μπω και εγώ στο ξακουστό "καλούπι": δουλειά. Να ξέρω τι μου γίνεται. Τώρα δεν μπορώ να προγραμματίσω τίποτα με ακρίβεια γιατί υπάρχει το ΑΝ!
Θα πάμε διακοπές αααααν δεν μείνουν πολλά μαθήματα για Σεπτέμβρη... Θα δουλέψω το καλοκαίρι ααααν... Με κούρασαν όλα αυτά. Ακόμα και το ταξίδι. Γνωστό και βαρετό πια. Είχα πει πρόσφατα ότι "τελειώσα με τη Θεσσαλονίκη, αυτό ήταν!" πράγμα που μάλλον ξέχασα μόλις πήραν το δρόμο τους μερικά πράγματα. Είναι πάντα ένα μέρος με πολλές αναμνήσεις και έτσι θα ναι...
Παρόλ'αυτά αισθάνομαι όπως τότε, στις πανελλήνιες. Μπουχτισμένη. Δεν μπορώ να με φανταστώ τι θα κάνω στο μέλλον. Δεν ξέρω αν θα με ευχαριστεί η δουλειά για την οποία παλεύω να πάρω πτυχίο.
Το μόνο αισιόδοξο είναι ότι -ποτέ δεν ξέρεις που θα σε πάει κάτι...
Μου τη δίνει που το καλοκαιρί (τα τελευταία χρόνια) χρειάζεται να περάσει πάνω από το "πτώμα" της εξεταστικής για να έρθει!

Και άλλα πολλά αλλά πρέπει να κοιμηθώ!

Χρόνια Πολλά!

2011-04-24T02:49:00.001+02:00

Σήμερα διάλεξα μέσα από αυτό το βίντεο να σας περάσω τις ευχές μου!

Να 'μαστε όλοι καλά και του χρόνου ακόμα πιο δυνατοί :)

Τα φιλιά μου σε όλους...

Αποταμίευση! Τώρα...

2011-04-17T23:25:00.000+02:00

δηλαδή από σήμερα!
Μου πήρε η μαμά κουμπαρά και θα τον ανοίξω τον Ιούλιο.
Από αύριο θα συνδράμουν όλοι για το "Χαμόγελο της Λουνίτας"
αλλιώς γκρίνια γκρίνια γκρίνιααα :Ο

Όταν ήμουν μικρή κρατούσα συνέχεια τα χρήματα που μου έδιναν. Τα έβαζα σε κουμπαράδες πλαστικούς, χρωματιστούς.....τρισχαριτωμένους. Το μόνο κακό ήταν ότι ΑΝΟΙΓΑΝ!
Συνεπώς και η τύχη τους, προβλεπόμενη.
Ο μπαμπάς πριν καν αρχίσω να έχω επαφή με την πραγματικότητα και να ξέρω πως αυτά τα χάρτινα είναι λεφτά που παίρνεις γάλα, παγωτό κοκ, μας είχε αφήσει τις τσέπες του ελεύθερες για εξερεύνηση. Συγκεκριμένα έλεγε "ότι βρείτε μέσα, πάρτε το!"
ούπς! έτσι ίσχυε μέχρι τη μέρα πουουουυυ...
Ακούω πρωί πρωί αναστατωμένους και τους δύο. Μα που να πήγαν τα λεφτά της ΔΕΗ, που να πήγαν!
Αρχίζω να ετοιμάζομαι για το νηπιαγωγείο και μέχρι να φύγω, σκέφτηκα να ρωτήσω τι έψαχναν και έφερναν τα μέσα-έξω στα ρούχα τους. Μου εξηγούν πως είχαν χάσει πολλά λεφτά. Σαν καλή κόρη, τους καθησυχάζω, προτείνοντας να τους δανείσω τα δικά μου! χα χα
Που να ξεραν!
Από τότε ο μπαμπάς μαθαίνοντας, τόνισε "πάρτε ότι ψιλά βρείτε στις τσέπες!"
Σύμφωνα λοιπόν με το γνωμικό "μάθε τέχνη..." εμείς εξακολουθούμε την εξερεύνηση αλλά πλέον με όποιο ποσό θεωρούμε αξιοπρεπές να μπει στην τσέπη μας #έμπλεξε ο μπαμπάς!
Πάρ'αύτα θυμάμαι πάντα, να τα υπολογίζω και να μην κάνω άσκοπες σπατάλες.
Ίσως όμως αυτό να μην κράτησε πολύ.
Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, σαν φοιτήτρια, τα έχω κάνει μαντάρα. ΔΕΝ υπάρχει αυτό που ζω.
Τσακώνομαι με μενα γιατί πολλές φορές μου χρωστάω λεφτά.
Η σπάταλη Λουνίτα συχνά, αφού έχει μείνει απένταρη πριν καν φτάσει Σάββατο, περιμένει να μπούν τα λεφτά που βγάζει από τη τράπεζα συγκεκριμένη μέρα της εβδομάδας. Μέχρι τότε ξοδεύει τα λεφτά που η λογική Λουνίτα είχε κρατήσει με νύχια και με δόντια για ψώνια. Η μία δηλαδή πρέπει όταν πάρει τα νέα λεφτά να τα δώσει αμέσως στην άλλη γιατί της τα χρωστάει, αλλιώς αρχίζει ένας τσακωμός ανάμεσά τους που δεν φαντάζεστε τι μπορεί να συμβεί. Υπάρχει και μια τρίτη πλευρά #κλαψιάρα Λουνίτα, που στο τέλος παρακαλεί τη μαμά να της βάλει τα λεφτά που χρωστάει η πρώτη στη δεύτερη. Φοβερό!
Έτσι περνούν οι μέρες της άσκοπης αποταμίευσης.
Γι αυτό και αποφάσησα να πάρω κουμπαρά ταμιευτηρίου ώστε να μην ανοίγει (αν δεν πάω στο ταμιευτήριο).
Ελπίζω να παραμείνει κλειστός μέχρι το χρονικό μου όριο.

Καλή αποταμίευση! :)

...io innamorato cotto!

2011-04-15T01:18:00.000+02:00

Είναι μια ώρα δύσκολη!

Θα θελα:

Μια αγκαλιά!

Συγκεκριμένη! Έτσι απλά...

Όσο πλησιάζει η ώρα "παραλαβής", τόσο νιώθω πως ΘΑ ΣΚΑΣΩ!
Ουφ!
Έχω διάθεση να βάλω όποια "ζουζουνιάρικη" φωτογραφία έχω στο αρχείο του πισι σε αυτή την ανάρτηση.
Δεν θα το κάνω, μη πανικοβάλεστε!

Νομίζω πως είμαι καλά μετά από όσα πέρασα τελευταία.

Γράφε, γράφε....θα το πιστέψω, τι νομίζεις?

Εχθές* πέρασα ένα σοκ! Μου αφαιρέθηκαν 20 χρόνια, αλλά Ο(λα)Κ(αλα)! Είμαστε ακόμα Εμείς και Εμείς!

*Ήθελα πιο πολύ από ποτέ αυτή την αγκαλιά.

Σ' αγαπώ με όοοολη μου την καρδιά! Ίσως είναι υπερβολή να το γράφω εδώ, ενώ σου το έχω πει τόσες φορές αλλά, αλλά θέλει μήπως κανείς να σκάσω αν δεν το πω? :P

Σας φιλώ γλυκά!

όχι Βαρεμάρα...απλώς Μονοτονία!

2011-03-30T13:24:00.009+02:00

"Μονοτονία" Κωνσταντίνος Καβάφης

Την μια μονότονην ημέραν άλλη
μονότονη, απαράλλακτη ακολουθεί...

Θα γίνουν τα ίδια πράγματα, θα ξαναγίνουν πάλι
η όμοιες στιγμές μας βρίσκουνε και μας αφίνουν!

Μήνας περνά και φέρνει άλλο μήνα
Αυτά που έρχονται, κανείς εύκολα τα εικάζει,
είναι τα χθεσινά τα βαρετά εκείνα...

και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει!

Αγαπώ Καβάφη!

Το συγκεκριμένο ποίημά του, έτυχε πριν μερικούς μήνες να το διαβάσω σε μια συνέντευξη ενός ζωγράφου.

Με πήγε μακριάααα...

Μπήκε στη σκέψη μου! Αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

Ο,τι και να γράψω για να "συνοδέψω" αυτές τις στροφές, θα είναι λίγο.

Με πιάνει μια θλίψη πάντως. Ενώ είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε καταστάσεις, η μονοτονία δεν παύει να υπάρχει ακόμα και τότε.

Προσπαθείς να γεμίσεις τη μέρα, το μήνα, τη ζωή σου με πράγματα που σ αρέσουν και σε κάνουν να νιώθεις ικανοποιημένος για τις στιγμές που πέρασαν και τελικά άντε πες οτι το κάνεις σε τέτοιους καιρούς που ζούμε. Μένουμε ποτέ ικανοποιημένοι?

Όλο τα ίδια...

και καταντά το αύριο πια σαν αύριο να μη μοιάζει!!!

*Αφιερωμένο στον δημιουργικό φίλο Π. ;)

Από το μπλοκ... στο μπλογκ!

2011-03-25T02:25:00.000+02:00

Μικρή της άρεσε να ζωγραφίζει. Ζωγράφιζε, εκτός από το μπλοκ...τις κούκλες, τα ρούχα, τους τοίχους και τα χέρια!

Όταν έμαθε και να γράφει ήταν το καλύτερό της. Πήγαινε σε οποιαδήποτε γωνία και άκρη του σπιτιού και έγραφε κρυφά με τα σκαλικατζούρια της όλα τα ονόματα της οικογένειας!

Κρατούσε και ημερολόγιο. Έγραφε τραγούδια με τις φίλες της, ποιήματα δικά της και το καθημερινό πρόγραμμα. Μερικές φορές έπεφτε στα χέρια της μεγαλύτερης αδερφής της που μαζί με τις φίλες της γελούσαν και κορόιδευαν "το μικρό" που έγραφε ασυναρτησίες. Σταματούσε να γράφει τότε ή άλλαζε κρυψώνα και πάλι από την αρχή!

Καθώς μεγάλωνε, μια μέρα "μουτζούρωνε" ένα νέο σημειωματάριο και ξαναθυμήθηκε πως ήταν να σημειώνει ό,τι ηλιθιότητα της κατέβει...

Δεν κράτησε για πολύ, αφού πάντα νόμιζε πως το να έχει ένα μικρό χώρο να εκφράζεται δεν την βοηθούσε να "απλώνει" και τη σκέψη της. Ήθελε να κινείται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς!

Ύστερα από μερικά χρόνια έγραφε σε κόλλες, δεν την ενδιέφερε πια να έχουν ένα ωραίο δερμάτινο ή χρωματιστό εξώφυλλο οι σκέψεις της.

Αυτό που ανακάλυψε μετά από καιρό, ήταν πως πλέον τα γραπτά της απευθύνονταν σε κάποιον, άρα δεν ήταν απλώς σκέψεις, αλλά γράμματα. Οι παραλήπτες φυσικά "φανταστικοί", που ποτέ δεν έλαβαν ούτε ένα γράμμα της.

Όσο περνούσε ο καιρός έβγαζε παράπονα, φόβους, έρωτες, αλλά και όπως πάντα τα φουσκωμένα όνειρα της!

Όλα κρατημένα σε ένα κουτί, άλλα σκισμένα για να μη δει ξανά τι ακριβώς έγραφε και άλλα καλά φυλαγμένα να τα θυμάται...

Τον τελευταίο χρόνο, αφού άφησε τα χαρτιά, θα τη δείτε να κυκλοφορεί με την ταυτότητα "lounita με δύο αστεράκια" χα! χα!

Ύστερα από πολλά χρόνια ξαναέγραψε πάλι πέρσι τέτοια μέρα. Πάτησε ξαφνικά Δημιουργία Ιστολογίου καιιιι....διαβάζετε τώρα τις ασυνατησίες της εσείς ;)

*Ενώ αρχικά ήταν περίεργο συναίσθημα να σε διαβάζουν, να σχολιάζουν ενώ δεν σε ξέρουν και δεν ξέρουν δηλαδή ακριβώς τι έχει συμβεί και γράφεις εσύ αυτά τα ασυνάρτητα... Στη συνέχεια μου άρεσε που προσπαθούσε πάντα κάποιος να με καταλάβει. Πριν λίγους μήνες που σε μειλ με είχαν ρωτήσει πως θα μπορούσαν να κάνουν "αναγνώστες", ενώ αρχικά απόρησα γιατί κάποιος, αν απλώς έχει να επικοινωνήσει τις σκέψεις του και όχι κάποια εταιρεία-κοσμήματα κλπ, να θέλει και να "διαφημιστεί"? Μετά σκέφτηκα πως και εγώ στην αρχή δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς γινόταν, αλλά σίγουρα ήθελα να ξέρω πως κάποιος με διαβάζει. Όπως τότε! (ε? φανταστηκέ καλέ αναγνώστη μου?)

Θέλω απλώς αυτός που κάθεται να με διαβάσει να μην το κάνει επειδή και εγώ το κάνω στο δικό του μπλογκ, αλλά να βρει κάτι και να συνεχίσει...αλλιώς τι να κάνεις άλλο ένα ανθρωπάκι σε τετραγωνάκι?

**θέλω να ευχαριστήσω πολύ όσους έρχεστε τακτικά και βλέπετε αν ζω ή αν το έκλεισα...αλλά και αυτούς (που ίσως να μην το δουν) αλλά κάποια στιγμή έχουν περάσει...διαβάσει και σχολιάσει!

Είναι σαν να μπαίνεις σε ένα πάρτυ με καλεσμένους που κάποιοι γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, άλλοι καθόλου και άλλοι μισιούνται και εσύ ψάχνεις τελοσπάντων να βρείς με ποιον θα "μοιραστείς" 5κουβέντες, μέεεχρι να πάτε σπίτια σας.

Σε αυτό το πάρτυ εξ αρχής είχα κάποια άτομα την spitha και τον "δι-άσημο"(έκλεισε το μπλογκ του) που ένιωθα έτσι να ισορροπώ τα πράγματα και τα όσα γράφω, γιατί είναι δύο άτομα που με γνωρίζουν χρόνια και με μαθαίνουν τα τελευταία!

Ένιωθα μια σιγουριά και μια παρέα. Η οποία παρέα συμπληρώθηκε στο φορουμ! όπου μπήκα για να μάθω αυτά που δεν κατάλαβα ποτέ τελικά! Τα html εννοώ πουφ!!! Εκεί γνώρισα και τους πρώτους μου αναγνώστες που παράλληλα τους διάβαζα, πολύ πριν δημιουργήσω το δικό μου μπλογκ!

***Χαίρομαι! Για όλα αυτά χαίρομαι! ήταν κάτι που για εκείνο το διάστημα τελικά χρειαζόμουν...

Δεν ξέρω γιατί τόσα χρόνια αρνιόμουν ή δείλιαζα να κάνω. Πολλές φορές σκέφτηκα να γράφω με την πραγματική μου ταυτότητα, αλλά ας κρατήσουμε για αρχή αυτή της τρελο-λουνίτας που μας τη χάρισε :) μέχρι να μάθουμε και περισσότερα για το "χώρο"!

Δανείζομαι από τη σπίθα ένα τραγούδι σε μια ανάρτησή της και κλείνω εδώ την ανάρτηση αυτή και αυτόν τον πρώτο χρόνο...

Open up Open up you know that you can,

The key is inside you to open your mind....
Open your thoughts aaaaand don't stay behind !

we all have....

2011-03-14T04:10:00.000+02:00

και ποιος δεν έχει μυστικά?

Αυτές τις μέρες παιζόταν ένα παιχνίδι στην μπλογκογειτονιά που είχε σαν κεντρικό θέμα: "πες μου 7 μυστικά"

Βέβαια ό,τι γράφω εδώ, θεωρούνται για κάποιους άλλους (έξω από εδώ) μυστικά....

όπως και όποια καινούρια πληροφορία, για σας είναι κάτι σαν μυστικό!

Οπότε, πώς να χωρίσω τα μυστικά από αυτά που είναι απλώς πράγματα που δεν ξέρετε για μένα?

Και αν τελικά τα χωρίσω, μετά θα πάψουν να είναι μυστικά?

Σκέψου δηλαδή να μου έβαζαν τίποτα πιο δύσκολο να κάνω...

Όμως αφού ήρθα......θα τα πω, δε βαριέσαι!

Αρχίζω και όποιον πάρει :)
1# Οταν ήμουν πολλή μικρή είχα τη συνήθεια όποια ώρα σηκωνόμουν να πίνω νερό. Επειδή όμως δεν έφτανα τη βρύση (χιχι άκου εκεί δεν έφτανα!) πήγαινα στους γονείς μου και όποιος ξυπνούσε πιο γρήγορα τον πήγαινα να την ανοίξει. Μια φορά όμως τους πέτυχα σε "περίεργη στάση" ενώ ζητούσα επίμονα να πάει κάποιος να μου ανοίξει τη βρύση. Τις επόμενες μέρες το έλεγα σε όλους ότι είχα πιάσει τη μαμά και τον μπαμπά "σαν κουβάρι" (ευτυχώς γι αυτούς, ήταν με τα ρούχα τους) Χμμ 2μυστικά σε ένα μου βγήκε τελικά...

2# Κάποτε έπαιζα μπουζούκι πουφ! μεγάλο βάρος (ααα! το μυστικό εδώ μπορεί να είναι και το ότι είχα προσπαθήσει να αλλάξω τον βαθμό του επαίνου μου και τελικά στη θέση του φαίνεται μια μουτζούρα χαχα)

3# Πριν 3χρόνια περίπου είχα κλειστεί στο ασανσέρ του Μαρινόπουλου για 1μιση ώρα. Το κουλό είναι πως για λίγα λεπτά πέρασε από το μυαλό μου πως κάποιος μου κάνει πλάκα (τον Αρναούτογλου είχα κατα νου -ντοϊννν!!)

4# Ως γνωστόν (δηλαδή άγνωστο σε εσάς ακόμα) δεν χτενίζομαι και πολύ φανατικά, και άρα οι δύο τζίβες που έχω στα μαλλιά μου από τον περασμένο ιούλιο είναι απόλυτα συμβιβασμένες με το πάραπανω γεγονός χα! (όχι δεν χτενίζονται με τιποτα πλέον!)

5# Πάλι όταν ήμουν μικρή....για να μη βάλω στον μπαμπά να φάει το μεσημέρι, έκανα πως κοιμάμαι και τις περισσότερες φορές, μέχρι να πέσει εκείνος για ύπνο, τελικά -κοιμόμουν-!!!

6# Είχα ρίξει ένα μικρό παπάκι μέσα στο συντριβάνι για να δω αν θα κολυμπήσει. Όταν το έβγαλα, αφού είχε φτάσει στο πάτο, είχε γίνει μια μικρή πίτα-παπί, το τύλιξα σε μια χαρτοπετσέτα μπας και φουσκώσει πάλι το πούπουλο αλλάαα δεν ήταν το τυχερό του τελικάαα :ο

και τελευταίο μυστικό...
7# το πιο σύνηθες, το πιο οικείο πια αλλά και το πιο κρυφό μου μυστικό...

δεν θα σας το πω, καθώς βρήκα πρόσφατα μια εικόνα που μου θύμισε αυτό που θα σας έλεγα τελευταίο, και είμαι απόλυτα ΕΓΩ :)

Αυτά ήταν για απόψε....αύριο πάλι όλο και κάτι θα θυμηθώ!

Σας μυστικο-ΦΙΛΩ :)

...Φεις του Φεις σου απαντάω,

2011-02-24T02:05:00.000+02:00

Μετά από παρότρυνση του αδιάφορου πια Facebook,

είπα να γράψω να πω πως απλά είμαι εδώ....

και ακόμα σκέφτομαι,σχεδιάζω διάφορα και Να που γράφω μερικά.

Δεν ήμουν γιατί δεν είχα χρόνο, αλλά και καθόλου διάθεση να γράψω.
Αυτό που μου άφησε αυτό το θεόκουτσο εξάμηνο είναι ψυχολογία που ακόμα ανεβοκατεβαίνει, ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι "όλα καλά θα πάνε", μια αμφιβολία για όλα...
για υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν και λόγια λόγια λόγια του αέρα που αν και δεν με αφορούν με επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό. Δάκρυα που αν τα μετρούσα, σίγουρα θα έλυναν το οικολογικό. Άγχος ατελείωτο για προθεσμίες εργασιών,μαθημάτων και μιας μετακόμισης-που ακόμα να-. Πολλή αγάπη και πρωτόγνωρα συναισθήματα αλλά παράλληλα απογοήτευση από άτομα που περίμενες την κατανόηση. Όλα αυτά στο μπλέντερ και σιγά σιγά και μόνο τα άσχημα λέω να τα "σουρώσω" να φύγουν από κοντά μου.
Η φράση που έγινε καραμέλα είναι το "Δεν αντέχω άλλο. Θα τα παρατήσω. Θέλω να φύγω μακριά!"
Πώς το λένε ρε παιδί μου?!
Μου φαίνεται ή την βάρυνα τη σελίδα πάλι?
Θα επανέλθω ----υπόσχομαι---- με τελείως άλλο κλίμα, εντός των ημερών! (αν προλάβω δλδ)

Τα φιλιά μου σε όλους όσους έρχονται ακόμα να δούν τι κάνω!!!! Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου...
Μουουουτς μουουουουουουουουτς :*

2011-01-26T10:21:00.001+02:00

και τίτλος αυτής της ανάρτησης.....

"ΧΤΥΠΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ.....ΘΑ ΤΟ ΑΝΤΕΞΩ !!! "

Καλημέρα σας!!

Όλα τα είχε η Μαριωρή....

2011-01-19T02:27:00.001+02:00

το άτιμο κρυολόγημα της έλειπε...

άτιμο είπα? ύπουλο εννοούσα!

εκεί που έχεις προγραμματίσει τι θα κάνεις τις επόμενες μέρες και πώς θα κινηθείς (και μη φανταστείτε τίποτα βόλτες....διάβασμα εννοώ) τσούπ! σκάει μια ιωσούλα...τι να μην τι κολλήσω κ εγώ? πρώτη πρώτη...

μήπως μετά από τις τόσες σκέψεις,τα περίπλοκα και άσχημα γεγονότα το ένα μετά το άλλο....ήταν καιρός ή φυσικό επόμενο να αρρωστήσει και να διαμαρτυρηθεί και αυτός ο κακομοίρης οργανισμός?

"εεεε μωρή τρελή τι με κάνεις εκεί?"

αν είχε στόμα αυτό θα έλεγε....σίιιιιγουρα!

"δεν φτάνει τα τόσα που με βάζεις ολημερίς να σκέφτομαι χωρίς να θέλω.....δεν φτάνει που μου λες με το ζόρι πότε να διαβάζω....πότε να πιέζομαι και να στριμώγνομαι ανάμεσα στους δείκτες του ρολογιού για να προλάβω ύλες και εργασίες.....και πότε να με βγάζεις έξω φρεσκολουσμένο! ουφ!κάποιος να με σώσει...."

έτσι θα συνέχιζε ένας ολοκληρωμένος μονόλογος του μυαλού και του οργανισμού μου....

τον πήρε τον ρόλο (αξιοκρατικά!)

ελπίζω να περάσει μέχρι αύριο γιατί έχω να ακούσω κ άλλους μονολόγους τις επόμενες μέρες ;)

Μπουόνανότε ραγκάτσι!!!! (γιατί μαθαίνουμε και ιταλικάααα)

γέρε χρόνε φύγε τώρα.....

2011-01-12T15:31:00.000+02:00

Τι σου έμεινε από τις γιορτές?
λα λα λα λα
Χμμμ....

τι μου έμεινε?

ευρώ πάντως δεν μου έμεινε....

μου έμειναν όμως άλλα....

μου έμεινε ό,τι άφησε η προηγούμενη χρονιά ανεκπλήρωτο και ατακτοποίητο :ο πουφ!
μου έμεινεεεε η φράση του προηγούμενου έτους της θείας "είναι το 10 το καλό" η οποία αντικαταστάθηκε, αφού συμφωνήσαμε κ οι δύο πως τελικά ήταν το "10το κακό", με την εξίσου ελπιδοφόρα φράση "το 2011 είναι η αρχή μιας νέας δεκαετίας και 1+1 ίσον? δύυυυο φυσικά ;) " ας ελπίσουμε δηλαδή για να μην αναγκαστούμε να βγάλουμε σλόγκαν κ για το '12!
μου έμεινε επίσης ένα βιντεάκι που είχα φτιάξει να το αναρτήσω εδώ τα Χριστούγεννα και τελικά δεν πρόλαβα! (άσχετο)
μου έμεινε στο μυαλό ο κρεμασμένος απο την βεράντα Άγιος Βασίλης της γειτόνισσας, ο οποίος ήταν αποκεφαλισμένος αλλά εξακολουθούσε να κρέμεται από τη σκάλα που τελικά δεν κατάφερε να ανέβει τόσο καιρό ;p (δυστυχώς δεν πρόλαβα να τον βγάλω φωτογραφία)
μου έμεινε και ένα στολισμένο δεντράκι πάνω σε ένα γραφείο με μπάλες απο αλουμινόχαρτο δεμένες με κλωστή- φοβερή η ιδέα της μαμάς που το έφτιαξε!
+το δεντράκι μου φυσικά που πρώτη χρονιά στόλισα εδώ!
μου έμειναν οι ωραίες βόλτες στην Άθηνα και ας μην ήταν πολλή στολισμένη και τα εξαντλητικά ψώνια για εκείνον, που μάταια προσπαθούσε να καταλάβει τι ήθελα! χο χο χο
μου έμεινε κ ο αγώνας μπάσκετ που φανατικά παρακολούθησα και που θαύμασα (γιατί αν δεν παινέψεις το σπίτι σου...πόσο μάλλον τη κολώνα του...θα πέσει να ΜΕ πλακώσει!)
μου έμεινε η παραμονή αλλά κ η πρωτοχρονιά για τις αμέτρητες φορές που έφαγα τα υπέροχα φαγητάκια μας....
Αχ τι ωραία που ήταν!

Α! μου έμεινε και το αίσθημα να φροντίζεις κάποιον....να νοιάζεσαι γι αυτόν και να κυλούουουν οι μέρες μες στην αγκαλιά του ναιιιι :D

Μου έμειναν πολλά ωραία....αν και το μυαλό μου είναι ακόμα με σκέψεις--- αλλόκοτες. Ναι ναι και το 2011 θα είμαστε εδώ όσο μπορούμε και προλαβαίνουμε....με μερικές αλλαγές γιατί βαρεθήκαμε τα ίδιαααα (το μπλογκ μου κ εγώ δηλαδή)

Θα ανανεωθούμε.....προσεχώς!

Εύχομαι να έχουμε όλοι μας μια καλή χρονιά με υγεία κυρίως και να είμαστε γεμάτοι απο αγάπη και χαμόγελα :)

φιλάκια

17 μέρες για τα Χριστούγεννα....

2010-12-08T18:47:00.002+02:00

Θυμάμαι τη μέρα που άρχισα να μετράω αντίστροφα τον ερχομό των φετινών Χριστουγέννων!!
Ήδη απο τον Οκτώβρη εγώ φανταζόμουν τι θα κάνω όταν πλησιάσουν....έλεγα μάλιστα "όταν φτάσουμε στις 20 μέρες θα λέω Να τα! ήρθαν! τα μυρίζω..." αλλά ακόμη δεν....
Τόσες προσπάθειες έχω κάνει....!

Άαααααντε στολίσου κόσμε...."γυαλοκόπα" επιτέλους!

Αυτό που ήθελα να πω είναι πως έρχεται μια ανάρτηση, αν δεν βαρεθώ στην πορεία ή αν δεν βρω τελικά τον χρόνο για βόοοοολτες ---πολλέεεεες....
Σας αφήνω,
και μέχρι τότε....

Βάλτε το ωραίο σας χαμόγελο και βγείτε έξω....να φύγει αυτή η "ξυνίλα" πια απο γύρω μας! Καθήστε στην Ερμού ή στην Τσιμισκή ή σε κάποια πλατεία και απολαύστε τη μουσική εκείνων που παίζουν όλη μέρα και αφήστε λίγο τις έγνοιες....εκεί θα είναι και μετά από λίγο....

Πρώτη θα τα ακολουθήσω εγώ "υπόσχομαι" και θα σας πω τα αποτελέσματα!

φιλάκιαααααα και καλό σας απόγευμα !!!

Ελύτης είναι αυτός...

2010-12-04T02:00:00.003+02:00

Και καθώς διάβαζα ένα βιβλίο, έπεσε το μάτι μου σε αυτούς τους στίχους-αφιέρωμα...

Την άνοιξη αν δεν τη βρείς, τη φτιάχνεις....

και ή πας να παίξεις τρικυμία ή πνίγεσαι !!!!
έλεγε εκείνος....

Υπάρχει βέβαια και η πιθανότητα να βρείς το προσωρινό σου σωσίβιο στη μέση του ωκεανού, που θα σε φορτώσει με δύναμη να προσπαθήσεις απ'την αρχή να φτιάξεις την δική σου άνοιξη ♥
λέει και η ταπεινή Λουνίτα...

Καληνύχτα !!!

ουφ πρωί πρωί....

2010-11-30T10:46:00.002+02:00

Μα εγώ με έναν άγριο περίφανο χορό,

σαν αετός πάνω απ'τις λύπες θα πετάξω...

σιγά μην κλάψω....σιγάμη φοβηθώ !!!

Θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό,

θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω...

σιγά μην κλάψω....σιγά μη φοβηθώ !!!!

Η εκδίκηση.... (μιας αγκαλιάς)

2010-11-11T01:51:00.000+02:00

....είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο μπρρρ ;)

και αυτός που τη σερβίρει γελάει πολύ (σαν καλικατζαράκι το φαντάστηκα "χι χι χι χι" που σκύβει τη μουσούδα του και με την βραχνή του φωνή και περιττή πονηριά σε χλευάζει...)

και για να μη περιαυτολογώ....το σύμπαν σου κάνει ένα καλό και μετά σου 'ρχεται το ανάποδο....

στην περίπτωση μας

σου δίνω κυρία μου μια αγκαλιά? σου δίνω...αλλά την "βάζω" μακριά σου

.....για να δούμε τι θα κάνεις !!!

ιντερνετ και αγκαλιά = τηλε-αγκαλιά :o

μπιπππ μπιπππ ....

καλό σας βράδυ και μη ξεχάσω να σας τηλε-φιλήσω μουυυτσ :*

....ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει !!!!

2010-11-08T21:09:00.000+02:00

Δεν έκανα ταξίδια μακρινά,ταξίδεψε η καρδιά και αυτό μου φτάνει...

Μια ωραία διάθεση.Λίγα τραγουδάκια στο ραδιόφωνο,ζεστή ατμόσφαιρα με χαμηλό φωτισμό και την σκέψη να κάνει βόλτες μακριά....να ψάχνει να ενώσει τις εικόνες,τις στιγμές και να ξαναζήσει όσα έχουν καρφωθεί και δεν πρόκειται προς το σύντομο μέλλον να χαθούν...

Να χει παρέα η μοναξιά,μέχρι να ξαναβρει τη δική του...

Βρίσκει...

Μια παραλία....μια κουβέρτα και δυο μάτια να σε κοιτούν καθώς κοιμάσαι.Τα ανοίγεις και τα βλέπεις ξαφνικά.Τρομάζεις αλλά σ αρέσει.Αεράκι από παντού και αγκαλιές ζεστές να σε ηρεμούν με λόγια για σχέδια στο μέλλον.Θα πάω Αμερική.Θα θελα και εγώ,συμπληρώνει ο άλλος αμέσως.

Θα με ξεχάσεις.Μόνιμα ειπωμένη φράση.Θα με ξεχάσεις όταν γυρίσεις πίσω.

Υπομονή.Σε όλα υπομονή.Για να χτιστεί κάτι όμορφο,θέλει αγάπη και η αγάπη ζητάει υπομονή.Νεύρα.Απογοήτευση και πάλι αγκαλιά για να ξεχαστούν όλα.Αυτό είσαι...μια μεγάλη αγκαλιά σε δυο άδειες ξαπλώστρες ενωμένες κάτω απο μια πορτοκαλί κουβέρτα μέχρι το ξημέρωμα και μετά...Αποχωρισμός και πάλι εικόνες.

Μηνύματα αστεία.Βλέματα και πειράγματα κρυφά μέχρι να βρεθείς δίπλα στην πιο οικεία φάτσα.Παλάμες ενωμένες.Το ρολόι φωνάζει.Δεν θες να ξεκολλήσεις.Αγκαλιά μέχρι το τέλος.Ένα καθαρό μυαλό με ωραίες σκέψεις.Γιατί σου αξίζει,θα λεγες.Χαμογελάς.Είμαι σίγουρη :)

Βυθισμένη στις σκέψεις...ούτε που ξέρω τι ακούω στο ράδιο...

Ένα όνομα ξένο και μετά δικό σου.Πλέον αναγκαίος ήχος.Το αναγνωρίζεις.Το αποζητάς.Ερωτήσεις που σε φέρνουν κοντά."νιώθεις οικεία?"."Μ αρέσεις!". Έτσι απλά και ωραία.
Και σου είπα δεν θα συγκινηθώ....
Αξίζει να προσπαθείς για κάτι που έχεις μόνο ωραίες εικόνες να θυμάσαι?
Άσκηση καθημερινή γιατί καθημερινά μου λείπεις...και όταν λέω πως δεν σε χρειάζομαι,σε έχω ανάγκη περισσότερο.
Αυτό το κλισε "νιώθω με όλες μου τις αισθήσεις".Πραγματικό.Το βλέπω μπροστά μου και τα χάνω.Τ'αφήνω μα δεν μ αφήνουν αυτά.Ανακουφίζεσαι που εξακολουθεί ο ένας να αποζητά.

* Για λίγο τελικά.Αυτό ήταν.Μια παρέα που άφησα να με ταξιδέψει.Μέχρι να έρθεις.Λίγο ακόμα υπομoνή...

Σας χαιρετώ... :)

εεε σύνελθε....

2010-11-04T00:58:00.001+02:00

Αχ σου λέω αχ !!!

Δυστυχώς πάλι πέρα από τα συνηθισμένα ασυνάρτητα δεν έχω να πω κάτι...κάτι πιο (καταλαβαίνετε)

Αλλά εκεί εγώ να γράψω φίλτατε αναγνώστη μου, μέχρι να βρω τον χαμένο μου "ασταμάτητο...συνειρμό" να ξεκινάω και να μη ξέρεις που το πάω... (χοχοχο)

ένα σύννεφο έχει σταθεί πάνω από το κεφάλι μου...και όλο βρέχει...δεν μ αρέσει να κρατάω ομπρέλες...

κοινώς θα απολαύσω τις ψιχάλες μέχρι να έρθει η μπόρα?

ποιός ξέρει?! λουνίτα είναι αυτή...θα δείξει!!!

και έτσι ξαφνικά πάιρνω το σύννεφό μου και φεύγουμε...

Σας χαιρετώ μουτσ μουτσ μουουουουουουουυυυτσ :*

Α!θα σας βάλω και τραγουδάκι....

Ένα γράμμα να ΣΟΥ στείλω....

2010-11-02T00:21:00.000+02:00

να ΣΟΥ πω πως νοιάζομαι....να ΣΟΥ πω ότι ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ και ότι σε χρειάζομαι !!!!

Δύο τραγουδάκια που του τα αφιερώνω με όλη μου την αγάπη....

φιλιά σε όλους τους υπόλοιπους και ρουφιχτά σε σένα εκεί κάτω στας Αθήνας :)

Σε ευχαριστώ που υπάρχεις (ε! υστερόγραφο ήταν αυτόοοο....)

άντε και ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ !!!!

Κάτι φταίει....

2010-10-19T02:41:00.001+02:00

¨Εχω μπλοκάρει!!! ΣΤΟΠ
Δεν μπορώ να γράψω!!!ΣΤΟΠ
Έχει κολλήσει η σκέψη μου και δεν ξεκολλάει με τίποτα.....βέβαια έχει κ αυτά τα "παράσιτα" (συγνώμη αγάπη μου αλλά....) από δίπλα (ή πιο συγκεκρίμενα μέσω της web camera) και εκεί που πάω να σκεφτώ πετάγονται και δεν μ αφήνουν. Είπα λοιπόν να σταματήσω αυτό που προσπαθώ από εχθές να γράψω και να γράψω για τον θυμό μου αυτή τη στιγμή....
και έχω θυμώσει πολύ!!!!
δεν θα ξαναγράψω ποτέ?

Αλήθεια τι να κάνω για να ξεκολλήσω? Πώς να συγκεντρωθώ?
Εσείς τι κάνετε σε ανάλογες περιπτώσεις?
Νομίζω πως έχω τόσα πολλά να γράψω αλλά δεν μου βγαίνει....
Πριν τρείς μέρες που μου βγήκε δηλαδή....ακούστηκε μια φωνή να λέει "όχι όχι...πάμε να κοιμηθούμε" τι να κάνω και εγώ? υπέκυψα και να τα τώρα....
τέλοσπάντων....τα είπα και ξελάφρωσα πάντως!!!!

Καλό σας βράδυ....ξημέρωμα ή απόγευμα!!!!

ΦΙΛΑΚΙΑ

με ένα φφφουου...

2010-09-29T18:35:00.001+02:00

Πριν όχι και πάρα πολλά χρόνια...μια γυναίκα περιμένει για εννέα περίπου μήνες το δεύτερο παιδί της (ελπίζοντας να μη μοιάσει στο πρώτο)....

κάπου εκεί κοντά έρχεται η αποκάλυψη...

ενός ήρεμου (κατα βάση) γλυκούλικου (υποκειμενικά) τροφαντούλικου (αντικειμενικά) μωρού....

καιιιι τα χρόνια περνούν...

πότε γρήγορα και πότε αργά μέχρι που φτάνει η στιγμή και φορτώνεσαι με ταααα.... 20++ χρόνια σου...

χωρίς να το καταλάβεις,τα υποδέχεσαι αδιάφορα...σαν να μη πέρασε μια μέρα από τότε που...

έπαιζες με τις κούκλες σου, που "κρυφο-αγαπούσες" τον Γιώργο, που έτρεχες-έπεφτες-σηκωνόσουν με μεγάλη ευκολία....που ευθύνες και άλλα λοιπά ζόρια νόμιζες πως μόοοονο όοοοταν κάνεις οικογένεια θα έχεις και που ήθελες να γίνεις τραγουδίστρια (αυτό το τελευταίο...ασχολίαστο)

τα κεράκια σε περιμένουν καρτερικά να τα σβήσεις με ένα "φουου..."

η σταχτοπούτα και ο πρίγκιπας δεν κοσμούν την τούρτα σου,αλλά τώρα έχει μόνο σοκολατένιες γαρνιτούρες και "φισσ φισσσ"....

κάτι θα γίνει γι αυτό -έστω- στα επόμενα γενέθλια....

ο Σεπτέμβρης λοιπόν...

μες στις άκρες είναι ο μήνας μου....τον αγαπώ γιατί εκτός από τους προφανείς λόγους, τοποθετεί στο μυαλό μου νέους "στόχους" για την υπόλοιπη χρονιά...

και για τον προφανή λόγο φυσικά....

ένα "φουουουουυυ...."

και μια ευχή

να μαστε καλά-να υπάρχει αγάπη και να περνάμε τέεελεια !!!!

φιλιά ♥

με ένα σμπάρο.. δύο παιχνίδια ;)

2010-09-18T01:25:00.001+02:00

είδα πως με κάλεσαν η meanan ,το μαρούλι, η sirengirl και το σκουλίκι, στο παιχνίδι

"Πες 10 πράγματα που αγαπάς"

και λέω να γράψω μερικά που μου έρχονται αμέσως..

Αγαπώ,

1. τους ανθρώπους που όταν σου μιλάνε, εννοούν αυτό ακριβώς που ακούς...
2.την άμμο και το να περπατάω ξυπόλυτη
3. τα χαμόγελα και τις αγκαλιές

4. το καφέ μολύβι (στα μάτια)

5. τις τηγανιτές πατάτες γιαμμμ και τη καρμπονάρα (σταθερές αξίες σε αυτή τη ζωή χαχα)
6. το ραδιόφωνο (αν μιλούσα και εγώ σε αυτό...ακόμα καλύτερα κλαψ)

7.το live της Βανδή στο Λυκαβητό και όλα τα τραγούδια του Χατζηγιάννη...

8.τις άσκοπες βόλτες και συζητήσεις...

9.τα πολύχρωμα κοκαλάκια στα μαλλιά
10.πάντα και μόνο...πολύ συγκεκριμένα άτομα ♥

*έχω να παίξω και άλλο παιχνιδι, παρόμοιο.

Σε αυτό με κάλεσε η meanan!

"10 Ασήμαντα πράγματα που αγαπάμε"

"Ασήμαντα"αγαπώ,

1.το καφέ λαστιχάκι της Β. που κλείνει...ουουου...μήνες πάνω στο χέρι μου και εξακολουθεί εδώ και κάτι χρόνια να μου δίνει άλλο,κάθε φορά που το χάνω :) (lounitalovesV.)
2.τις καλτσούλες με σχέδια
3.τη μυρωδιά του βούτυρο-κακάο
4.όλα τα σημάδια,τα χτυπήματα,τις μελανιές και κυρίως όσα έχουν μείνει απο την παιδική μου ηλικία... (χωρίς αυτά...δεν θα θυμόμουν ότι όταν έπαιζα έξω,γυρνούσα πάντα σπίτι με ματωμένα γόνατα)
5.όλα τα χαρτάκια και τα πραγματάκια που έχω σε ένα κουτί από διάφορους ανθρώπους
6.το τραγούδι της Καίτης Γαρμπή "Σαν ξυπόλυτη χορεύω"
7.ένα συ-γκε-κρι-μέ-νο βλέμμα και χαμόγελο που έχω συγκρατήσει,από αγαπημένους ανθρώπους !!!
8.όλα τα ρούχα και τα παπούτσια μου και αυτά που δεν φοράω πλέον...
9.τα μηνύματα που μου στέλνουν το πρωί και λένε "Καλημέεεερα" με χαρά !!!
10.την μικρή,τόοοση δα...τσαπατσουλιά μου ;)
ααα!!!μόλις μου ήρθε άλλο ένα. Αυτό εδώ το σούπερ μαξιλάρι που έχω και τώρα αγκαλιά. Μου το έδωσε ο πρώην κάτοχός του με αγάπη (υποθέτω) επομένως γίνεται ένα ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΑΣΗΜΑΝΤΟ ♥

φυσικά σας προσκαλώ και σε αυτό....όλους!!!

το σύμπαν μίλησε...

2010-09-02T05:13:00.003+02:00

....και το καλοκαίρι τελείωσε!!!
η πρώτη απορία όλων είναι "μα πότε κιόλας έφτασε στο τέλος?"
και να σας πω την μαύρη αλήθεια...κανείς δεν θα βρεθεί να μάς χτυπήσει (-πατ πατ-) συμπονετικά στην πλάτη..
πρέπει να βρούμε το κουράγιο,να μαζέψουμε τα μπρατσάκια μας και να σηκωθούμε από τη γονατιστή στάση που έχουμε πάρει στη μέση της παραλίας ικετεύοντας τον Μεγάλο "δώσμας άλ-λη μι-α βδo-μα-δού-λα !!!" να ρυθμίσουμε τα ξυπνητήρια και να υποδεχθούμε ειρηνικά το φθινόπωρο...και λέω ειρηνικά γιατί όπως έλεγε η γιαγιά "να έχεις κοντά τους φίλους...μα πιο κοντά τους εχθρούς".
άλλωστε το καλοκαίρι είναι παντού....
το καλοκαίρι είναι διάθεση...
κάνε το χειμώνα καλοκαίρι...
και άλλα τέτοια αισιόδοξα μηνύματα μέχρι να φτάσει το επόμενο...

τι και αν πρέπει να περιμένεις...όλα τα ωραία έρχονται πάνω εκεί που τα χρειάζεσαι περισσότερο...και θυμηθείτε το αυτό γαιτί θα το χρησιμοποιήσω ξανά στη συνέχεια...

και έρχομαι ξανά στην αρχική μου "διαπίστωση" το καλοκαίρι τελείωσε...

Από τη μια λοιπόν περίμενες να περάσεις τουλάχιστον ξέχνοιαστες διακοπές (αν όχι τις καλύτερες) και έτσι να μαζέψεις δυνάμεις για τη νέα χρονιά....
και από την άλλη πίστευες πως τίποτα που δεν είχες προβλέψει,δεν θα συνέβαινε...
έρχεται το αποτέλεσμα με ένα σνομπ ύφος να σου πει οτι, πάλι την πάτησες...

σύμπαν-λουνίτα = 2-0

πόσο έξω πέφτουμε καμιά φορά...

στηρίζομαι στην άποψη που λέει πως "όταν οι κοινοί θνητοί κάνουμε σχέδια...ο θεός γελάει"

δεν ξέρω πώς...αλλά από εκεί που λές πως άλλα θές ή μάλλον πως ξέρεις τι θές...συμβαίνει κάτι και ανατρέπονται όλα,μέσα σου...μέσα μου!!
κάνεις τόσες πολλές ευχές καθημερινά
“αχ να είχα...” αρχίζεις καιαιαι...
θυμάσαι μέχρι και το τελευταίο σου όνειρο...
κάποιος άλλος λέει πως "όταν ο θεός θέλει να μας τιμωρήσει....ακούει τις προσευχές μας"
τα ζητάς όλα την ώρα που τα θέλεις κιόλας,οι ευκαιρίες όμως γι αυτά, σου εμφανίζονται ανυποψίαστα...
και πέφτεις πάλι απο το σύννεφο που έφτιαχνες τόσο καιρό...
σύννεφο άμυνας και ξεκούρασης το έχεις ονομάσει.
"θα πάω να χτίσω μια φωλιά στον ουρανό....θα κατεβαίνω μόνο αν θέλω να γελάσω"
λένε κάποιοι στίχοι,τους ξέρετε? αυτό εννοώ...
πέφτεις για να βρεις κάτι που ούτε εσύ ο ίδιος ξέρεις που θα σε πάει...
που μέχρι πρότινος....έλεγες με μια σιγουριά "δεν το έχω ανάγκη"
γιατί όπως είπα και πιο πάνω....όλα τα ωραία έρχονται πάνω εκεί που τα αρνείσαι αλλά τελικά τα χρειαζόσουν περισσότερο !!!!
και αυτό σαν να σ ακούει....γελάει ειρωνικά και πλησιάζει....
εεε σου χτύπησε και εσύ ακόμα δεν έχεις διαλέξει τι ρούχα θα φορέσεις....
δεν έχεις καν....αποφασήσει αν θα πας βόλτα,γιατί μέσα σε όλα σε βασανίζει και αυτή η "μουντίλα"...
τελικά ανοίγεις...το ήθελες και δεν το είχες καταλάβει....δεν αφηνόσουν να το δεις και αποφάσησε το ένστικτό σου για σένα... (μάλλον κάτι τέτοιες στιγμές λειτουργεί καλύτερα από ότι νόμιζες)

ανοίγει παρένθεση... τσααααφ (άνοιξε) μέσα σε ένα σχετικά ήρεμο κλίμα...έρχεται στο μυαλό κ εκείνο εκεί το ξεκαθάρισμα που έπρεπε να γίνει...
ποιούς ανθρώπους θέλουμε δίπλα μας....για ποιους νοιαζόμαστε και ποιούς δεν θα μας νοιάξει αν δεν ξαναδούμε και δεν ξανακούσουμε γι αυτούς ποτέ...
υπάρχουν πάντα κ αυτοί που αφήνεις μια μικρή χαραμάδα μέχρι να καταλάβεις.

και μετά κάπως ξεφορτώνεις...ίσως να ναι και αυτή η νέα πόρτα που άνοιξες και σε βοήθησε να αποφασήσεις...να αφήσεις και τελικά να αδιαφορήσεις για πολλά.

κλέινει η παρένθεση...πάλι... τσααααφ!!!!και συνεχίζουμε...

σας έχει τύχει ποτέ την στιγμή που συμβαίνει κάτι,να νομίζετε πως δεν συμβαίνει σε σας....?

"έπιασε" τον εαυτό της να μην μπορεί να ακούσει...

σαν το σώμα της απλώς να υπήρχε εκεί...

να απομονώνει ηθελημένα τον ήχο που ερχόταν από δίπλα και έβαζε τόσο ωραία τις λεξούλες στη σειρά...

“και εγώ τι θα κάνω χωρίς εσένα..μετά?” είπε...

...της πήρε το χέρι και το ακούμπησε στην καρδιά του,που χτυπούσε λες και θα ξεκόλαγε...
εκείνη για λίγο πάγωσε και ύστερα αμέσως αγκάλιασε με τα δαχτυλά της εκείνο το χέρι,που ακόμη έτρεμε και το κράτησε σφικτά...
μέχρι που ξημέρωσε...
εκεί στην όμορφη παραλία,στη δροσιά που ερχόταν απο δίπλα,στα αστέρια που μόλις έσβηναν και στην άβολη μεγάλη πολυθρόνα, που όμως χωρούσε αυτό που ήταν “γραφτό” για το ελάχιστο υπόλοιπο καλοκαιριού να συμβεί...
και ας μη το είχε σχεδιάσει ούτε στο μυαλό της...
είχε καιρό να αισθανθεί παράξενα...
τόσο τρυφερά...
είχε καιρό να μη σκέφτεται τι έπρεπε να πει...τι θα βόλευε...
και έχει καιρό μπροστά της....

δεν είναι πάντα όλα εύκολα...
πρέπει να τα φέρνεις στα μέτρα σου και ας χρειαστεί να κάνεις κάτι έξω από τα συνηθισμένα...
μια προσπάθεια...
ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά και ας χαθεί στα χιλιόμετρα...
αχ σε σένα εκεί κάτω....αχ και σε μένα :)
μαζί θα ανακαλύψουμε τα όρια μας....που έχουμε και δεν τα ξέρουμε (όπως έχουμε ξαναπεί)

καλώς σας ξαναβρήκα!!!!
καλό χειμώνα να πω?!
φιλιά !!!

μα----μάαα μια -όρκα- στη στεριάααα...

2010-07-20T02:00:00.000+02:00

Ναι ναι...σήμερα μια φάλαινα φορούσε μια μπλούζα...

χμμμ όχι...μια βρεγμένη γάτα φορούσε μια μπλούζα με μια φάλαινα πάνω που έγραφε

SAVE ME

χαχαχα τι να σωθείς καλή μου?

Δράμα η κατάσταση της...και Σέεεερρες και Καβάαααλα...

τραγική σύμπτωση που φόρεσε την μπλούζα αυτή σήμερα...σκέφτηκε καθισμένη πια στον αναπαυτικό καναπέ της...

Αυτή η βροχή που ξαφνικά ξεσπάει ενώ είσαι έξω,έχεις κάνει τα μπάνια σου κ ναι μεν γυρνάς σπίτι...αλλά καθαρή(δε),με ωραία διάθεση και.....μπαμ κ μπουμ οι κουμπουριές...άρχισε, ανάθεμά τον τον καιρό, να βρέχει και να μπουμπουν-άααει...σε κλάσματα δευτερολέπτου είχε γίνει όχι απλά παπί...αλλά έτρεμε και σαν το ψάρι...καλά καλά σαν την όρκα(τελική προσφορά,για να πάει πακέτο με την μπλούζα),που τη βγάζεις στη στεριά.Και κάπου εκεί έρχεται η εικόνα της μπλούζας να πει save me ----κάποιος...τι κ αν περίμεναν όλοι κάτω από το υπόστεγο να σταματήσει η κ...βροχή...τίποτα...εκείνη είπε να κάνει τη γενναία κ να βγει ακούγοντας κάποιον που πέρασε από μπροστά της να λέει "εεε δεν θα λιώσετε κιόλας" με ψώνια στο χέρι και κανένα 'καλυπτικό' στο κεφάλι..άρχισε να περπατά με όλο και πιο γρήγορα βήματα,γιατί να τρέξει ήταν αδύνατο(λίγες γλύστρες έχω δει να τρώνε άλλοι?! ...σκέφτηκε) μπαίνει στον φούρνο της γειτονιάς και ακούγεται αμέσως ο ιδιοκτήτης να λέει "εγινες μούσκεμα ε?"..."όχι απλά.." του απαντά αλαφιασμένη και με μια δόση ειρωνείας (καθώς κρατήθηκε να μη πει "όχι μωρέ έριξα για δροσιά λίγο νεράκι πάνω μου...") ααχ κουνήσε το κεφάλι άνθρωπε...!!! και το κούνησε εκείνη να της στρώσουν τα μαλλιά και να φύγουν από τα μάτια της,μπας και ξεμπερδέψει επιτέλους το 2ευρο από το 50λεπτο...και να πληρώσει πριν ο ιδιοκτήτης προλάβει να την "σκανάρει" ολόκληρη...

Φεύγει έχοντας το "σκανάρισμα" από πίσω αλλά δεν την πολυένοιαζε κιόλας αυτή τη στιγμή.Με τα πολλά βουτάει ξανά στην πισίνα της -δείνα οδού- και τότε αποφασίζει ξαφνικά λες και την τσίμπησε κάτι, να τρέξει γιατί η βροχή ήταν δυνατήηη...τα λασπόνερα έτσι κ αλλιώς την είχαν ονλίγον περιλούσει...και σαν να μην έφτανε αυτό να έχει και τα αυτοκίνητα που λες και το κάνουν επίτηδες...αντί να πάνε λίγο πιο αργά...τουλάχιστον όταν σε προσπερνούν....πάνε όλο και πιο γρήγορα κ πετάει το ένα νερά...μετά το άλλο και το παράλλο....και εκεί που απλώς είχε γίνει ένα αξιοσέβαστο παπί...παραπατάει και το ένα πόδι βρέθηκε σε μια λακουβίτσα...οοο δεν ήταν μια οποιαδήποτε λακουβίτσα όμως,αλλά είχε δώρο έκπληξη τις λάσπες...όλο το τζιν διακοσμήστηκε με τις λάσπες και τα χώματα...συνεχίζει να περπατά χωρίς να δώσει σημασία στο τζινάκι της, εφόσον δεν μπορούσε να κάνει και τίποτα το "τρομερό".Περνά τον δρόμο με τόση αφηρημάδα που σχεδόν δεν κατάλαβε πως και το τελευταίο αυτοκίνητο την περιέλουσε και αυτό χωρίς ίχνος τσίπας του οδηγού...

λίγο πριν το σπίτι ο κυρ Πολύκαρπος της πιάνει την κουβέντα..."μα πως έγινες έτσι? απο που έρχεσαι?" και άλλα τέτοια που τα απέφυγε με ένα χαμόγελο σφιγμένο από το τρέμουλο...

φτάνει φτάνει κοντά στην πόρτα...ψάχνει στη ζεστή τσάντα τα κλειδιά...για λίγο αφήνει το χέρι μέσα μπας και ξεμουδιάσει αλλά το μετανιώνει και γρήγορα ανοίγει...

έφτασε σπίτι με μια ανακούφιση και μια αγάπη που το έβλεπε μετά από αυτόν τον γολγοθά...

πραγματικός γολγοθάς !!! πετάει τα ψώνια και αρχίζει να αφαιρεί ένα ένα τα ρούχα με τελευταία την μπλούζα "Save Me"...κοιτάζεται στον καθρέφτη,χαμογελά με τη φάτσα που έχει και....

ηθικό δίδαγμα? κανένας σωτήρας? κανέεεενας !!! όλοι για την πάρτη τους ε? αυτά είναι ;o

*το όνομα Πολύκαρπος είναι εμνευσμένο από την Αυτή ;)

* τελικά μ'άρεσει η φαλαινίτσα...θα γίνει αγαπημένη !!!

φιλιά !!!

every breath you take...

2010-07-16T00:58:00.001+02:00

Μα δεν είναι τέλειο ?

βγάζει μια αισιοδοξία-ηρεμία και θα το κάνω τραγούδι μου για αυτό το καλοκαίρι...για όσο έμεινε δηλαδή !!!

Αχ!!! ακούστε το...

Every breath you take and every move you make

Every bond you break

Every step you take, I'll be watching you

Every single day and every word you say

Every game you play

Every night you stay, I'll be watching you

Oh can't you see...you belong to me?

I dream at night

I can only see your face

I look around but...-it's you-...I can't replace

I feel so cold and I long for your embrace

I keep crying baby, baby please...

I'll be watching you ...every game you play ;)

σωστό ή λάθος ?

2010-07-15T03:15:00.001+02:00

Ανάμεσα σε λάθος και σωστό....είναι τόοοση δα μικρή η διαφορά....

ή θα κάνεις το ένα ή αναπόφευκτα το άλλο.

Αν ξέρεις οτι κάνεις λάθος και βγεις σωστός...τότε τι έχεις κάνει?

Για πότε το απόλυτα σωστό γίνεται λάθος....ή και το αντίθετο....αυτό που νομίζουμε οτι είναι λάθος, τελικά αποδεικνύεται κραυγαλέα σωστό κ μας αφήνει άφωνους !

Κ αν τελικά κάνεις λάθος, πως μπορείς να το διορθώσεις και να μη το συνεχίσεις?

ή μήπως το σωστό μετά είναι να μη συνεχίσεις κάτι που άρχισες λάθος...(?)

Το σωστό το δικό μας είναι καμιά φορά το λάθος των άλλων...

η επιλογή πάλι δική μας.

Κάνε το σωστό ~~(κ ρίξτο στο γυαλό)~~ κ ας είναι λάθος !

μπιιιιιιιπ και μπιιιιιιιπ

σας αφήνω με την σκέψη....

"θα μάαααθω αν έκανα σωστά....?"

Να Σου Κάνω Μια Ερώτηση ?

2010-07-09T00:56:00.001+02:00

Έχω χαθεί ε? μμμ μου λειψε...αλλά δεν έχω χρόνο....καθόλου!
έχω μερικές ερωτήσεις...ΟΜΩΣ..

1)Ποιός ξυπνάει αύριο 7παρά...? με τι κίνητρο? γτ να πρέπει να ντυθούμε, να πλυθούμε,να περπατήσουμε και να πάμε κάπου που δεν "πηδάμε και από τη χαρά μας" ?
αν κ έχει και τα καλά του. Απλώς τώρα που το ζω ακόμα δεν το εκτιμώ (κ που είμαι πτώμα από τη κούραση) σίγουρα θα μου λέιψει όταν τελειώσει, γτ περνάμε ωραία :)

2)Στην ερώτηση «μα που το θυμήθηκες αυτό?» είναι αρκετή η απάντηση... «μα δεν το ξέχασα ποτέ» ?

3)Αφήνουμε τους εαυτούς μας να θυμούνται τη στιγμή μάλιστα που θα ‘πρεπε να ξεχάσουν, όπως κάνουν οι γύρω...
Μαζοχισμός?

4)Οι οποίοι «γύρω» περιμένεις τουλάχιστον να καταλάβουν, αυτά που είναι αυτονόητα για σένα.
Να μη χρειαστεί να εξηγήσεις, τι συμβαίνει μέσα σου.
Γιατί κουφαίνονται οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν?

5)Ανύπαρκτο το σήμα.... μήπως ξεφράγκιασα τον γείτονα?

6)Όταν μας δίνεται μια ευκαιρία πρέπει να την «αρπάξουμε» γρήγορα? Ούτε λίγο να μη το σκεφτούμε? Τι δηλαδή μετά πέταξε το πουλάκι?
7)Συναισθήματα ανάμικτα αλλά ωραία...θα μείνουν?

8)Πρέπει να γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα*...
Από τα συρτάρια... μέχρι το μυαλό. Που μυαλό δηλαδή για τέτοια...?

*όταν λέμε ξεσκαρτάρισμα? Με τι κριτήρια πετάμε? Αυτό μου κάνει άστο-αυτό δεν μου κάνει πια πέτα το?
Ή όταν λέμε όλα.... εννοούμε Ο Λ Α ?
Χμμ... μήπως να πάρω ένα μπακ απ μυαλού? Μπας και πάει τίποτα στραβά λέω...
Όπως και να ’χει πάντως ένα φορμάτ πάντα μας κάνει καλό, μη σας πω και μια αλλαγή λογισμικού γενικότερα...
-ένα πρόγραμμα χωρίς την μπιγκλ σος με φουλ ενημερώσεις και ανθεκτικό στους ιούς παρακαλώωω...
Όχι όχι απλά και μόνο... πιο αναίσθητο, γίνεται?
........
Θέλετε πατάτες- coca cola? Ντοϊν!!!

9)Το άλλο που λένε τρώγοντας έρχεται η όρεξη... το ξέρετε?
Γιατί να προγραμματίσουμε κάτι? Άστο καλέ στην τύχη του...

10)Επανέρχομαι στον αριθμό 5
Μήπως δεν ήταν τυχαίο που χαλούσε το σήμα πάνω στο σημείο που ήθελες να πεις κάτι? Μήπως δεν σου πάει, να το αφήσεις?
Γιατί τότε να γίνει... (αριθμός 6) ?
Αυτό που λένε ότι ο Δίας.... μάλλον γ...μπιπ μπιπ... το έχετε ακούσει και εσείς έτσι? Πόσο πια? Όλο το σύμπαν πήρε, δεν χόρτασε?

Προβληματίστηκα τώρα... (ουουουυυ) με αυτά και με εκείνα όμως βαρέθηκα και να γράφω (κ όμως).
Ώρες ώρες με βαριέμαι που σκέφτομαι τόσο και τελευταία όλο και τ’ αφήνω... όλο και τ’αφήνωωω με μικρά και σταθερά βήματα, μη φανταστείτε!!!

10+1) δεν είναι βαρετό να "δουλέυεις" κάθε μέρα,να ξυπνάς 7 κ όλο αυτό να το κάνεις εθελοντικά και να μην μπορείς να φύγεις κιόλας γιατί χρειάζεσαι έναν καλό βαθμό? δεν είναι κρίμα...που δεν είμαι για τέτοια εγώ? δεν έχω γεννηθεί για να δουλεύω πρωινές ώρες...μετά τις 12,χάθηκε ο κόσμος δηλαδή να πιάνουμε δουλειά? κ αφού σε αυτή τη ζωή μας τρώει τον χρόνο η δουλειά....γιατί να μην κοιμόμαστε λίγο παραπάνω ώστε να είμαστε φρέσκοι φρέσκοι και να αποδίδουμε καλύτερα? απλά μετά θα πάμε κατευθείαν για ποτό... ουφ!!! παράξενοι άνθρωποι "έφτιαξαν"-"όρισαν"(θεσμοθέτησαν?) αυτόν τον κόσμο...

καλό υπόλοιπο γενικά... μουαααατσ !!! :)

Καλοκαίρι σου λέει μετά...π(ου)φ !!!

2010-06-27T05:52:00.000+02:00

Να πω πως δεν ξέρω τι γίνεται στο κεφάλι μερικών...?
Ε είμαι λίγo άδικη...
Εδώ δεν ξέρω τι γίνεται στο δικό μου !!!
Δεν ξέρω τι θέλω και τι εύχομαι και τι από αυτά που...ευχόμουν, πραγματικά θέλω...(???)

Σκεφτόμουν πώς θα μπορούσαν να είναι όλα...πως αν τελικά δεν είχαν γίνει έτσι μερικά πράγματα, κάποια άλλα θα είχαν γίνει αλλιώς και μπλα μπλα μπλα

Όλα έρχονται και φεύγουν και εμείς από τη "φυγή" τους θα πρέπει να βρούμε το καλό κομμάτι...να το απομονώσουμε και.... "αν θες να πεις πως όλα γίνονται για καλό ΠΑΜ ΠΑΜ αν θες να πεις πως και τα κακά γίνονται πάντα για καλό ΠΑΜ ΠΑΜ εεε ήρθε η ώρα να το πεις..."

Δεν είναι τίποτα,δεν ήταν...αλλά έχει τη -δύναμη- να με ταράξει....άρα, είναι...?

έεεενα βήμα παρακαλώ μπροστά γι αυτή που θέλει να ξεχάσει...-τσααακ- (ήχος βήματος) έεετσι...και εκεί που το κάνεις... -τσουπ- (ήχος ξαφνικού γεγονότος)

Δηλαδή από πότε τα "δεν μπορώ" γίνονται "μπορώ" ?

από πότε η θέληση μας για κάτι...γίνεται αμφιβολία μόλις αυτό το κάτι γίνει εφικτό..?

από πότε το κενό....καλύπτεται τόσο απλά----τόσο εύκολα?

και από πότε τελοσπάντων βγαίνουν αληθινές οι σκέψεις μου?

Πρόσεχε πως θα ανταποκριθείς σε αυτό που ζήτησες...
Γιατί αν νομίζεις πως το σύμπαν κάθησε και συνομότησε λές και δεν είχε άλλες έγνοιες...σε αυτό που ζήτησες με στόμφο (μη σας πω)....και δεν είσαι διατεθημένη να...ναααα...να...χμμμ έτσι για να πουμε κάτι δηλαδή....κανόνισε γιατί θα το πληρώσεις...
ο εκεί πάνω Κύριουλης θα έχει κάνει καινούριο συκώτι με μενα..

--οοοοομμμ ανάλφρα συναισθήματα ελάααατε οοομμμμ--

Τέλος εξεταστικής...το είπα? όχι θα το πω για να αλλάξω θέμα....
από αύριο διακοπές....για μια βδομάδα !!! κ μετά εδώ πάλι...
είχα ετοιμάσει στο μυαλό ένα ποστ, αλλά δεν θα το βάλω αφού πάλι οι εξελίξεις έτρεξαν γρηγορότερα....
Σας αφήνω για λίγο μόνο με ένα τραγουδάκι που με αντιπροσωπεύει ....

γιατί η ζωή θέλει ένα π ά ρ τ υ ό,τι και να μας συμβαίνει....
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΤΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ

++++ ομμμ +++++ οοομμ +++++ οοοοοοοοομ +++
ΦΙΛΑΚΙΑ κ αν δεν χάσω κανένα τρένο αύριο...θα τα ξαναπούμε σε λίγες μέρες....

☞ Μικρές μου αγγελίες ....

2010-06-24T07:14:00.005+02:00

Ζητείται καλός ψεύτης για ιδιαίτερα μαθήματα σε κακούς ψεύτες(Aμοιβή βάσει αποτελεσμάτων)

Ζητείται υπομονετικός φοιτητής-κασκαντερ να δώσει εξετάσεις στη θέση μου.(Αν γίνεται να περάσει και όλα τα μαθήματα...ευχαριστώ εκ των προτέρων)

Ζητείται κάποιος να μου ξεμπερδεύει τα μυαλά εεεε μαλλιά ;P κα-θη-με-ρι-να!

Ζητείται "αποκουρδιστής" μυαλού....να μου το απο-κουρδίσει κ να το ξανα-κουρδίσει απο εκεί που ήμουν "τρείς λαλούν..."

Ζητείται παιδί για όλες τις δουλειές.

Ζητείται αγκαλίτσας.

Ζητείται κ ευχούλης.(με φούξια μαλλιά)

Ζητείταί άτομο εμπιστοσύνης(σε αυτά που θα ακούει) να κρατάει το τηλέφωνο μου,στο αυτί του (να μην πάθω καρκίνο) και να μου τα μεταφέρει κατα λέξη...

Ζητείται "γλυκούλης" χωρίς αμοιβή και με μεγάλη διάρκεια.

Ζητείται αισιόδοξος....με αποδείξεις.

Ζητείται κάποιος να αποφορτίσει τον μαλακομαγνήτη μου.... (κλεμμένο απο κατ ,εκείνη τα λέει καλύτερα)
Ζητείται κάποιος να παριστάνει ενίοτε τον κινέζο,γιατί εγώ βαρέθηκα (αμοιβή...10κιλά ρύζι)
Ζητείται μια τράπεζα να με χρηματοδοτεί, γιατί έχω ξεφραγκιάσει τους γονείς τόσα χρόνια...

Ζητείται ένας παππούς επειγόντως (πάντα δηλαδή ζητείται ένας παππούς) που αν γίνεται να μοιάζει στον παππού-Μήτσο ♥

Ζητείται πετ...σκυλάκι εννοείται μόνο για όταν το χρειάζομαι...(έξτρα και δωρεάν: οι πολλές βόλτες στον Λευκό Πύργο)

Ζητείται τραγουδιστής....όχι από μπουζουξίδικο,όχι όπερας...να με συνοδεύει παντού,να κάνει τη δεύτερη φωνή και να τραγουδάει όταν με πιάνει όρεξη (Δεκτή δική του κιθάρα)

*αν γίνεται να λέει το "τουρουτουπ τουρουτουπ" στο τέλος του τραγουδιού της Βανδή "ο,τι ονειρευόμουν"

Ζητείται μάγειρας...να μην ιδρώνει,να μην του πέφτουν τρίχες,να έχει φαντασία...

Ζητείται μα-κά-κας (με πείρα...)....για να συμπληρώσουμε τις θέσεις που έμειναν ακάλυπτες λόγω επαναφοράς μερικών στο φυσικό περιβάλλον!!!

Ζητείται κάποιος να κάνει το ξυπνητήρι μου....απαραίτητη προϋπόθεση, να με ξυπνάει με γλυκούς και ωραίους τρόπους (μπόνους...αν με νανουρίζει κιόλας)

Ζητείται HTML-ας....να τα βάλει όλα στη θέση τους!!!

Ζητείται άτομο με φαντασία...να μπορεί να βρίζει ελεύθερα,όταν δεν μπορώ να το κάνω εγώ...(για ευνόητους λόγους)

Ζητείται άτομο να με πείθει πως πρέπει να σηκωθώ από το κρεβάτι...(αμοιβή μόνο αν έχει ισχυρά κίνητρα)

Ζητείται αξιόπιστο άτομο,να υπενθυμίσει ή ακόμα και να ενημερώσει....άντρες κυρίως....έννοιες όπως "ευαισθησία-αγάπη-μονογαμία-σεβασμός-διάλογος-τηλέφωνο-ευκαιρία-ψυχολογία στην ΕΜΜΗΝΟ ΡΥΣΗ(=δυσμηνόρροια επιστημονικά για τους πιο έμπειρους) και άλλα τέτοια βασικά..."

Ζητείται γυμναστής να γυμνάζει...ομοιοπαθητικά ή και με βελονισμό!!!

Ζητείται συναυλιακός χώρος...με κομπάρσους θαυμαστές...για σπάνιες συναυλίες με την Β.

Ζητείται κάποιος να κοιμάται για μένα όταν βαριέμαι...(αναβάθμιση θέσης, αν ξυπνάει και όταν
βαριέμαι επίσης...)

Ζητείται ειδικό μηχάνημα να "ζαλίζει" επιτηρητές και να τους επαναφέρει στο μυαλό την ώρα που και εκείνοι έδιναν εξετάσεις και είχαν ανάγκη από κάποιου είδους κάλυψη...

Ζητείται άνθρωπος να δίνει εξηγήσεις,όταν οι άλλοι δεν τις βρίσκουν...
Ζητείται άνθρωπος..(αμοιβή...ΤΕΡΑΣΤΙΑ)

Πωλείται αρκετή υπερένταση για όσους αναζητούν μέσα από αυτή, την τόνωση (ξέρετε γι αυτούς που κοιμούνται όρθιοι)

ακούστε κ αυτό το τραγουδάκι από τον αγαπημένο ...

Καλημέρα καλημέεεεερα !!!!!

υγ: εσείς....τι θα ζητούσατε???

λα λα λα...

2010-06-16T01:37:00.003+02:00

Λίγο πριν με πάρει ο ύπνος στο κρεβάτι είπα να κάνω τον κόπο να έρθω να κλείσω πισι και άκουσα αυτό το τραγούδι...
αναμνήσεις... σκέφτηκα...
Καλοκαίρι β' λυκείου,κάτω στο σπίτι του παππού (χωρίς τον παππού...κλαψ),ονλιγον ανακαινισμένο,"μοσχοβολισμένο"(πριν το καταντήσει η Μ. τεκε χιχι)...απογευματάκι...σούρουπο σχεδόν,στο τραπεζάκι το πλαστικό με τα λουλούδια...και κάπου εκεί σφινωμένη εγώ με ένα σωρό τετράδια,χρωματιστά στυλό,ποστ ιτ και φωτοτυπίες πότε έκθεσης,πότε λατινικών...πότε αρχαία φιλοσοφία (αγαπημένα για τότε)...δίπλα η τηλεόραση με το σταρ σε χαμηλή ένταση,που μάλιστα είχε πρωτοξεκινήσει να πάιζει στις ειδήσεις του τα κουτσομπολίστικα...παράλληλα λοιπόν να ακούω αυτό το τραγούδι και να κάνω τις ασκήσεις μου...κλπ κλπ και οι σκέψεις να ταξιδεύουν τόσο στην πολιτεία του Πλάτωνα και στις τρόπους πειθούς που έκανα εκείνη την περίοδο...όσο και στη παραλία ώρες ατελείωτων βολτών..
δύσκολο αλλά ταυτόχρονα ωραίο καλοκαίρι...
Είπα να το μοιραστώ εδώ και να μαι...

ΕΤΟΙΜΑΖΩ ΤΑΞΙΔΙ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ....

-μιλες μπισους-

υγ. επείτε μου,(αφού το ακούσετε)δεν σας έρχεται να πάρετε μια βαλίτσα και να τη γεμίσετε τώρα?

♥ κουαξ ♥ κουαξ ♥ κουαξ ♥

2010-06-08T01:02:00.003+02:00

Το τραγούδι που θα ακούσετε,μου φέρνει ουουου πολλές σκέψεις κάθε,μα κάθε φορά που το ακούω....απο πέρσι δηλαδή,έχοντας στο μυαλό πάντα κ διάφορα βατραχάκια...

κ μερικοί στίχοι...

Τώρα που στεγνώσανε τα δάκρυα στα μάτια μου

τώρα που έμαθα μονάχος,να περνώ τα βράδια μου...

____________________

Να πας στου Θεού την ευχή
Δεν θα κάνεις κομμάτια εσύ την ψυχή μου...
Δεν θα νιώσεις στα χείλη σου εσύ,το φιλί μου !!!

κ οι εκνευριστικά-ωραίοι-για μένα-στίχοι

Δεν θα είσαι η όμορφη σκέψη στο νου μου ✩ θα 'σαι πάντα βατράχι του παραμυθιού μου

Τώρα που έντυσες το σώμα σου με ρούχα δανεικά

τι τα (η)θέλεις τα δικά μου...

αφού δεν σου 'ταν αρκετά.... (?)

Να πας....... στου θεού την ευχή !!!!

Κ ζήσαν αυτοί καλά.... κ εμέις ? άντε πάλι απο την αρχή
να διαλέξουμε παραμύθι....

Μια φορά κ ένα καιρό....

τα παραμύθια μου αντέχαν,τώρα δεν αντέχω εγώ...

(ουπς!!!αυτό είναι από άλλο τραγούδι)

*σαν πολλά βατράχια δεν μαζεύτηκαν ? χμμμ.... ;) (ακόμα κ τα καλτσάκια μου βατράχια έχουν πάνω...πφφφ!!)

χώρος έκφρασης...

2010-05-31T02:37:00.003+02:00

Είμαι κ εγώ μια απο αυτούς που έχουν αρχίσει να σκέφτονται το καλοκαιράκι απο...το προηγούμενο,αλλά τελοσπάντων ας τη μικρύνω την απόσταση κ θα πω απο αρχές του μήνα,λίγο πιο έντονα. Να ψάχνω αφορμές με διάφορα πραγματάκια που έκανα "τότε-που ξαναήταν-καλοκαίρι" μπας κ με φέρουν ακόμα πιο κοντά σε αυτό που φτάνει.Έτσι λοιπόν μου ήρθε στο ~~μυαλό~~ μια συνήθεια που είχα πέρσι τέτοιο καιρό κ την έχω ξεχάσει τελευταία. Μου είχε κολλήσει και τα έλεγα όλα σαν να ήμουν πρωταγωνίστρια(ωωω!!) της coca-cola light

πάρτε μια ιδέα εδώ κ εδώ αν θέλετε κ κάτι εναλλακτικό εδώ
τους είχα ζαλίσει όλους! Το καλό ήταν πως συμμετείχαν κ εκείνοι. Ακόμα κ όταν το παράκανα,κανείς δεν παραπονέθηκε (θα κουνούν τα κεφάλια τους τώρα) έτσι είπα να το δοκιμάσω εδώ.

αν θες να πείς στους φίλους σου οτι σου λείπουν...ΠΑΜ ΠΑΜ αν θες να πείς στους φίλους σου οτι σου λείπουν...ΠΑΜ ΠΑΑΑΜ ήρθε η ώρα να το πείς κ άλλο να μην κρατηθείς..φωναξέ το δυνατά "πάρτε μια άδεια όσοι δουλεύετε κ ελάτε να μείνετε εδώ πάνω μέχρι τις 20 Ιουλίουυυ...." ΠΑΜ ΠΑΜ

αν θες να πείς πως θες επειγόντως να έρθει το καλοκαίρι κ να είσαι σε μια ξαπλώστρα απο το πρωί μέχρι το βράδυ μέχρι να πάθεις ηλίαση ΠΑΜ ΠΑΜ αν θες να πεις εκτός απο τον παραπάνω σιδηρόδρομο,οτι θες κ να χορεύεις όλη μέρα ΠΑΜ ΠΑΑΑΜ ήρθε η ώρα να το πείς κ άλλο να μην κρατηθείς φωναξέ το δυνατά "θέλω να πιάσω μια ξαπλώστρα κ να μην βάλω κ..ο κάτω απο το χορό..." ΠΑΜ ΠΑΜ

αν θες να πείς πως στο γραπτό το παμ παμ δεν σου βγαίνει....ΠΑΜ ΠΑΜ αν θες να πεις πως εσυ όμως τόση ώρα όλα τα γράφεις τραγουδιστά,κουνώντας τα χέρια σαν μαέστρος όταν τελειώνεις τη φράση κ ας μην φαίνεται....ΠΑΜ ΠΑΜ ήρθε η ώρα να το πείς κ άλλο να μην κρατηθείς φωναξέ το δυνατά "πείτε τα όλα τραγουδιστά είναι πιο ωραίιιιαααα" ΠΑΜ ΠΑΜ

ααα!!! αν θες να πεις κατι άλλο που ξέχασες ΠΑΜ ΠΑΜ αν θες να πεις κ κάτι ακόμα αφού δεν σταματάς ποτέεεε....ΠΑΜ ΠΑΜ ήρθε η ώρα να το πείς κ άλλο να μην κρατηθείς φωναξέ τοοο δυνατά..."θέλω να περάσει η εξεταστική χωρίς να έρθει καν" ΠΑΜ ΠΑΜ

Ουυυυυφφφφ!!τέλος...

αν τύχει να αφήσετε σχόλιο...παρακαλώ προσπαθήστε το τραγουδιστά. Ε? ναι!! ♥

Καλή μας εβδομάδα κ θα κλείσω όπως κλέινει στην coca-cola

"η ΖωΉ έΧεΙ τΗ γΈυΣη ΠοΥ τΗς ΔίΝεΙς..."

φιλάκια πολλά πολλά κ "τραγουδιστά" !!!

Έκτακτο δελτίο ειδήσεων !!!!!

2010-05-28T01:53:00.002+02:00

Κυρίες και κύριοι διακόπτουμε τη ροή της ήρεμης παρολ'αυτά νύχτας σας για να σας μεταφέρουμε μια είδηση που έφτασε μόλις τώρα.

Κατσαριδοκυνηγητό ακολούθησε όταν η ένοικος κ φοιτήτρια αντιλήφθηκε την παρουσία μιας γιγαντιαίας κατσαρίδας την ώρα που βρισκόταν στον ιερό χώρο του λουτρού της. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε μέχρι στιγμής...αρχικά προσπάθησε να κλείσει την πόρτα κ να μείνει μέσα μέχρι να ηρεμήσει αλλά η "κατσαριδα" θέλησε με τη βία να μπεί κ να την τρομάξει. Τότε τρέχοντας βγήκε εκείνη κ αμέσως πήρε τηλέφωνο την καλή της φίλη Β. που απο οτι μας είπε γνωρίζει καλά απο κατσαριδες του μπόϊ της. Τελικά αίσιο τέλος πήρε η υπόθεση όταν μάζεψε κουράγιο η νεαρή κοπέλα κ προέβει στην εξολώθρευση της κακιάς εισβολέως με το γνωστό σε όλους "aRoXoL" την πότησε κ την κυνήγησε μέχρι που το καϊμένο (ωωω ναι....) ζωντανό πήγε κ χώθηκε κάτω από το σίδερο.Ταν τααααν και "ουπς" το σίδερο το σκέεεεπασε κ εκεί άφησε την τελευταία της βρωμερή πατούσα η κατσαριδα. Όλα αυτά πάντα έχοντας στο πλευρό της, την πολύτιμη παρέα από το τηλέφωνο να αγωνιά. Ουρλίαζοντας κ κλαίγοντας μετά απο ώρα αποφάσησε να πάρει κ τη μαμά της αλλά εκείνη αρνίοταν να ξενιτευτεί προς το Βορρά απλά κ μόνο για μια "κατσαριδούλα" όπως χαρακτηριστικά μας ανέφερε. Πάλι αφού δεν την παρακίνησε με το ασταμάτητο κλάμα της έκλεισε κ αποφάσησε να περάσει στο χώρο της κουζίνας κ να αποθανατήσει τον εχθρό, καθώς κ να μαζέψει το άψυχο σώμα του (μπλιάααχχχ). Άλλαξε-πλήθηκε (γτ είχε τρέξει η μάσκαρα στο γόνατο..) κ πήρε το δρόμο για το τελευταίο αντίο στην κατσαρίδα.

Όμως...Να !!!την έχουμε κοντά να μας πεί τα επόμενα βήματα της...

δημοσιογράφος: πείτε μας πως θα κινηθείτε? θα προβείτε σε μηνύσεις?

γλυκιά φοιτήτρια: όχι δεν είναι αυτός ο σκοπός μου!!!

δημοσιογράφος: περιγράψτε μας τα συναισθήματα σας λίγη ώρα μετά το φονικό...

γλυκιά φοιτήτρια: Σας παρακαλώ δεν μπορώ να φέρω ξανά την εικόνα της στο μυαλό μου...ήταν γρήγορη (σαν να βιαζόταν να πεθάνει) είμαι συγκλονισμένη ακόμη κ τώρα 1ώρα μετά...κοιτάω πίσω μου συνέχεια μήπως δω κ κανέναν συγγενή.

δημοσιογράφος: Τι θέλετε να πείτε σε όλους αυτούς που σας βλέπουν? τι πρέπει να προσέχουν?

γλυκιά φοιτήτρια: Να προσέχουν φυσικά !!!Κ να της μιλάνε στην ανάλογη γλώσσα,καθότι η δική μου νομίζοντας πως είναι Γερμανική της μιλούσα γερμανικά κ δεν καταλάβαινε "γρι" αλλά τελικά ήταν Αμερικάνικη...το κατάλαβα μετά τον δίκαιο θάνατό της.

δημοσιογράφος: Μας είπατε πως δεν θα κάνετε μηνύσεις...τι θα ακολουθήσει?
γλυκιά φοιτήτρια: Με το αυριανό φώς θα καλέσω συνεργείο καθαρισμού αν συνεχίσουν να με επισκέπτονται κ όλο το συγγενολόϊ τότε θα μετακομήσω ώστε να χάσουν τα ίχνη μου!!!
δημοσιογράφος του Star: είχατε κάποιον δίπλα σας την ώρα του συμβάν?
γλυκιά αλλά καθόλου άμυαλη φοιτήτρια: Σας παρακαλώ κύριε!!!Με βλέπει η μαμά κ ο μπαμπάς αυτή τη στιγμή. Δεν μιλαώ για προσωπικές μου στιγμές...
δημοσιογράφος του Star (συνεχίζει): Μήπως κρύβετε κάτι?

πρώην γλυκιά φοιτήτρια: Σας είπα!!!Ήμουν μόνη...

κ -γκααααπ- η πόρτα !!!!

δημοσιογράφος πασχίζει να επαναφέρει την τάξη κ ηθική...

μια τελευταία λέξη της φωνάζει...κ εκείνη απαντά μέσα από την γυάλινη πόρτα...

"Ευχαριστώ τους φίλους μου!!" κ φεύγει...

Γυρίζουμε πάλι εδώ κ αφού μάθαμε κ τις κινήσεις της συγκλονισμένης νεαρής δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε όλοι να μην ξανασυμβεί!!

Μόλις μας ήρθαν κ φωτογραφίες απο αυτόν τον αποτρόπαιο "βιασμό" του "προσωπικού της ασύλου"

Σοκαρισμένοι απο την εικόνα λέμε κ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ !!!!

Καλό σας βράδυ κ αν έχουμε εξελίξεις τις επόμενες ώρες-μέρες θα ξανασυνδεθούμε!!!

αυτά για σήμερα...ααα νυστάζω κ δεν πρέπει να κοιμηθώ!!!

και ένα τραγούδι αφιερωμένο εδώ

Τάν! τάαααν...

2010-05-24T02:44:00.003+02:00

Ήθελα από καιρό να αναφερθώ σε ανθρώπους που αποτελούν την έμπνευσή μου και που αν και μερικούς απο αυτούς δεν τους ξέρω προσωπικά,ωστόσο δεν παύουν να με εμπνέουν.

Τους έχω χωρίσει μάλιστα σε κατηγορίες.
Σε αυτούς που δεν ξέρω όπως είπα, σε αυτούς που ξέρω κ που βρίσκονται γύρω μου κ σε εκείνους που ήταν κάποτε (μια φορά κ έναν καιρό) οι εμπνευστές μου.
Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι που μόνο διαβάζοντας-ακούγοντας-βλέποντάς τους, με μία μόνο λέξη τους να σε κάνουν να παράγεις πολλές ακόμα. Στη συνέχεια κάποιοι σταμάτησαν να με εμπνέουν,γιατί ίσως να κουράστηκαν κ οι ίδιοι. Βρίσκω όμως με κάποιο τρόπο άλλους. Μπορεί αν σου πώ απο τι κ ποιούς εμπνέομαι, να μην κάνεις ούτε μια σκέψη.
Δεν ξέρω ή μάλλον θα θελα πολύ να ήξερα από τι εμπνέονται εκείνοι, γιατί θα πρέπει να παίρνουν -γερές δόσεις- βέβαια πρέπει κ εσύ να είσαι σε ανάλογη "ετοιμότητα" να μπορείς να δεχτείς τα "ερεθίσματα" που μπορεί να σου δώσει ο οποιοσδήποτε γύρω σου.

*Κάτι που μου έχει μείνει απο κάποιον που εκτιμώ βαθύτατα κ που λέει συχνά (στα γραπτά του συγκεκριμένα) είναι "[...]να γράφεις όπως μιλάς..."

Αλήθεια,

ΥπΆρΧοΥν ΆτΟμΑ πΟυ ΣαΣ εΜπΝέΟυΝ ???? :)

Χρόνια πολλά μαμά!

2010-05-09T20:14:00.003+02:00

Άκουσα αυτό το τραγουδάκι πριν από λίγο "τι ωραία που τα λέει" είπα κ έτσι σκέφτηκα να το αναρτήσω εδώ για την μάμα μια αλλά και για όλες τις μανούλες που αγαπούν τα παιδιά τους και τα βάζουν πάνω από όλα !!!

"Το Γλυκό Μου Το Παιδί!!!"

Κι αν αυτή γιορτάζει και δώρο δεν της πήρα (τικ✔)
κι αν μ' αγαπάει κι εγώ την τυραννώ (τιιικ ✔)
κι αν πολλά μου δίνει και λίγα μου ζητάει,εγώ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ...

Κι αν μ' έχει γεννήσει κι είμαι 1,60 (ε..εεε...βάλε κάτι ακόμα)
κι αν της φωνάζω που είμαι κοντός (χαχα)
κι αν καμμιά φορά στο σπίτι δεν τρώω
έτσι κι αλλιώς... εγώ ΤΗΝ ΑΓΑΠΩ

Ένα δώρο σε μια όμορφη γυναίκα
που χει κάνει το πιο ωραίο παιδί της χαρίζω
κι αν δακρύζω δε μ' αρέσει
είναι πολλή
η αγάπη που χει δώσει

Μα το ωραίο της παιδί (τικ✔) δε θα τη προδώσει (τικ✔)
πριν παλαβώσει θα της πει σ' αγαπώ
κι αυτή θα το φιλήσει και θα πει
-το γλυκό μου το παιδί-

Κι αν το δωμάτιο μου είναι αχούρι (χα!!για μένα σίγουρα λέει εδώ)
κι αν καμμιά φορά φέρνω κακούς βαθμούς
κι αν συνέχεια σπάω τα σπυράκια στη μούρη, αυτούς

Ν' ακούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν και της το τραγουδούν

Αυτούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν σε κασέτα
στ' αυτοκίνητο το βάζουν

Και το πρωί όταν τ' ακούσει
πριν δουλέψει(✔) νυσταγμένη (✔✔...✔✔✔) θα σκεφτεί
το γλυκό μου το παιδί !!!

Έκανα κ τις διευκρινήσεις μου!!! Ακόμα δεν την έχω πάρει τηλέφωνο αλλά η αφιέρωση...αφιέρωση!!!Χρόνια πολλά ξανά και στην δική μου ιδιαίτερα, που δεν θα την άλλαζα με τίποτα!
φιλάααακια!
να χαίρεστε τις μανούλες σας και οι μανούλες τα παιδάκια τους!

Το Τρένο Της Ζωής !!!

2010-04-27T05:43:00.002+02:00

Πριν από πολύ καιρό μου είχαν στείλει σε μειλ αυτό το κείμενο...
Αρχικά το έκανα βιντεάκι με πολλές φωτογραφίες απο αγαπημένες στιγμές μου με φίλους...
Υπάρχει λοιπόν ένα βιβλίο που παρομοιάζει τη ζωή μας...με ένα ταξίδι με το τρένο.Εμένα μου άρεσε λοιπόν κ είπα να παραθέσω το σχετικό απόσπασμα....απο το βιβλίο "τρένο της ζωής"

Η ζωή είναι σαν ένα ταξίδι με το τρένο.
Επιβιβάζεσαι συχνά και αποβιβάζεσαι, υπάρχουν ατυχήματα,
σε μερικές στάσεις ευχάριστες εκπλήξεις
και βαθιά λύπη σε άλλες...
Όταν γεννιόμαστε και επιβιβαζόμαστε στο τρένο, συναντάμε ανθρώπους, για τους οποίους πιστεύουμε ότι θα μας συνοδεύουν σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού: τους γονείς μας.
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι διαφορετική.
Αποβιβάζονται σε κάποια στάση και μας αφήνουν χωρίς την αγάπη, τη στοργή, τη φιλία και τη συντροφιά τους.
Ωστόσο επιβιβάζονται άλλα άτομα, που θα αποδειχθούν πολύ σημαντικά για μας.
Είναι τα αδέρφια μας, οι φίλοι μας
κι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που αγαπάμε.
Μερικά από τα άτομα που επιβιβάζονται, βλέπουν το ταξίδι σαν ένα μικρό περίπατο.
Άλλοι βρίσκουν μόνο λύπη στο ταξίδι τους.
Υπάρχουν πάλι άλλοι στο τρένο,
που είναι πάντα εκεί και έτοιμοι να βοηθήσουν αυτούς που τους χρειάζονται.
Κάποιοι αφήνουν στην αποβίβαση μία αιώνια λαχτάρα.
Μερικοί ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ξανά κι εμείς, δεν τους έχουμε καν αντιληφθεί
Μας εκπλήσσει, ότι μερικοί από τους επιβάτες,
που αγαπάμε περισσότερο,
κάθονται σε κάποιο άλλο βαγόνι
και μας αφήνουν να κάνουμε μόνοι αυτό το κομμάτι του ταξιδιού.
Αυτονόητα απέχουμε και δεν μπαίνουμε στον κόπο
να τους ψάξουμε και να έρθουμε σε επαφή με το δικό τους βαγόνι.
Δυστυχώς μερικές φορές δεν μπορούμε να καθίσουμε δίπλα τους,
γιατί η θέση στην πλευρά τους είναι ήδη κατειλημμένη...
Δεν πειράζει, έτσι είναι το ταξίδι: γεμάτο προκλήσεις, όνειρα, φαντασία, ελπίδες και αποχαιρετισμούς…αλλά χωρίς επιστροφή.
Λοιπόν, ας κάνουμε το ταξίδι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Ας προσπαθήσουμε να βολευτούμε με τους συνταξιδιώτες μας και να ψάξουμε το καλύτερο στοιχείο στον καθένα από αυτούς.
Ας θυμόμαστε ότι σε κάθε τμήμα της διαδρομής ένας από τους επιβαίνοντες μπορεί να έχει πρόβλημα και πιθανόν να χρειάζεται την κατανόησή μας.
Ακόμη κι εμείς μπορεί να βρεθούμε σε δύσκολη θέση και κάποιος να υπάρχει που θα μας καταλάβει.
Το μεγάλο μυστήριο του ταξιδιού είναι
ότι δεν ξέρουμε πότε θα αποβιβαστούμε οριστικά,
όπως επίσης ελάχιστα ξέρουμε για το πότε θα αποβιβαστούν οι συνταξιδιώτες μας, ούτε καν για εκείνον που κάθεται ακριβώς δίπλα μας.
Πιστεύω ότι θα στενοχωρηθώ
όταν κατέβω για πάντα από το τρένο..... Ναι, αυτό πιστεύω.
Ο χωρισμός από μερικούς φίλους που συνάντησα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού
θα είναι οδυνηρός.
Θα είναι πολύ λυπηρό να αφήσω μόνους τους αγαπημένους μου.
Αλλά έχω την ελπίδα,
πως κάποτε θα φτάσουμε στον κεντρικό σταθμό
κι έχω την αίσθηση
ότι θα τους ξαναδώ να έρχονται με αποσκευές, τις οποίες δεν είχαν ακόμα στην επιβίβαση..
Αυτό που με κάνει ευτυχισμένο, είναι η σκέψη,
ότι κι εγώ βοήθησα να πλουτίσουν οι αποσκευές τους και να γίνουν πιο πολύτιμες.
Φίλοι μου, ας προσέξουμε να έχουμε ένα καλό ταξίδι και στο τέλος να δούμε ότι άξιζε τον κόπο.
Ας προσπαθήσουμε να αφήσουμε κατά την αποβίβαση μια κενή θέση πίσω μας, η οποία να αφήσει νοσταλγία και όμορφες αναμνήσεις σ’ αυτούς που συνεχίζουν το ταξίδι.

Σ’ αυτούς, που είναι μέρος του δικού μου τρένου, εύχομαι Καλό Ταξίδι !!!!

*αυτό λοιπόν σας το αφιερώνω...γιατί ο κάθε άνθρωπος που συναντάμε καθημερινά κ που μας περνά έστω κάποια στιγμή απο το μυαλό....έχει υπάρξει κ εκείνος με τον δικό του τρόπο στο τρένο μας ή στο να γεμίσουν εκείνες εκεί οι αποσκευές μας!!!
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ !!!